با اکران فیلم «تمساح خونی» اولین تجربه کارگردانی جواد عزتی در خانه جشنواره، محمد صابری منتقد سینما به بررسی آن پرداخته است.
سوره سینما – محمد صابری : خب بالاخره جواد عزتی به آرزویش رسید! لااقل روایت اطرافیانش گواهی میدهد که او سالهاست سودای کارگردانی در سر داشته و اساساً در گامهای اولیهاش برای فعالیت حرفهای در حوزه تئاتر هم در کنار بازیگری، همواره نیمنگاهی به کارگردانی داشته است. حالا سینمای ایران در کنار یک بازیگر تمامعیار به نام «جواد عزتی»، یک کارگردان خوش آتیه و بااستعداد به همین نام هم دارد! با توجه به ترکیب فیلمهایی که در روز اول چهلودومین جشنواره فیلم فجر رونمایی شد، بیانصافی است اگر بخواهیم «تمساح خونی» را با عبارتهایی مانند «موفقترین فیلم جشنواره تا به اینجا» توصیف کنیم. بهتر است بگوییم بالاخره شاهد رونمایی یک «فیلم» در جشنواره امسال بودیم.
بله با صراحت باید گفت مهمترین امتیاز و ویژگی «تمساح خونی» همین است که بیش از هر چیز یک «فیلم» است. فیلمی که سروشکل دارد، داستان دارد، مأموریتش برای خودش مشخص است، میداند قرار است کدام انتظار مخاطبش را برآورده کند و سرانجام همه این دانستهها را در میدان عمل به بهترین شکل به مرحله اجرا میرساند. البته به سختی میتوان مرز میان معجزه بازیگری عزتی و کارگردانیاش در نجات این فیلم را عیان کرد. سکانس مانند گریه در خودرو پس از یک تعقیب و گریز نفسگیر را آیا کسی غیر از «عزتی بازیگر» میتوانست با چنین کیفیتی اجرا کند؟ از این دست لحظات ناب در نقشآفرینی عزتی در «تمساح خونی» کم نیست و اتفاقاً آنچه تبدیل به ستون فقرات این فیلم در اجرای درست مأموریتهایش بوده است، ترکیب به اندازه و اجرای به قاعده دو بازیگر اصلی است. یعنی عباس جمشیدیفر هم بعد از سالها رفاقت و دوستی نزدیک با جواد عزتی، بهترین مهره مکملش در این فیلم میتوانست باشد.