فیلم سینمایی «دختر پری خانم» به کارگردانی علیرضا معتمدی، یکی از آثار تأملبرانگیز چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر است و در ادامه و شکل تکامل یافته دو فیلم پیشین معتمدی است که با پرهیز از روایتهای مستقیم و مسئلهمحور، به سراغ لایههای پنهانتری از تجربه اجتماعی انسان معاصر میرود. این فیلم که در پنجمین روز جشنواره در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد، تلاشی است برای بازنمایی بحرانهای اجتماعی از مسیر روان فردی.
معتمدی در این اثر، بهجای تصویر کردن مستقیم آسیبهای اجتماعی، وضعیت ذهنی و عاطفی فردی را به تصویر میکشد که درگیر فقدان و سوگ است؛ سوگی که نه مقطعی و گذرا، بلکه مزمن و ادامهدار است. این رویکرد، فیلم را از سطح یک روایت شخصی فراتر میبرد و آن را به بازتابی از حالوهوای جامعهای بدل میکند که در سالهای اخیر با انباشت تجربههای تلخ و ناگوار مواجه بوده است.
هر چند این به ظن خود فیلمساز از تجربه زیستهاش برآمده، چرا که در عنفوان کودکی مادر خود را از دست داده است.