وقتی تحریم پا به صحنه می‌گذارد، اولین قربانی کدام است؛ سیاست یا فرهنگ؟  

در میان موج همصدایی چهره‌های مشهور و رسانه‌های بیرونی که هنر را به سکوت دعوت می‌کنند، پرسش واقعی این نیست که چرا سینما و تئاتر تعطیل نمی‌شوند؛ بلکه این است که چه کسانی از خاموشی فرهنگ سود می‌برند؟ تحریم هنر، نه اعتراض است و نه مقاومت بلکه بازتولید الگوی سانسور جهانی در لباس همدلی است.  
21 بهمن 1404

وقتی تحریم پا به صحنه می‌گذارد، اولین قربانی کدام است؛ سیاست یا فرهنگ؟  

در میان موج همصدایی چهره‌های مشهور و رسانه‌های بیرونی که هنر را به سکوت دعوت می‌کنند، پرسش واقعی این نیست که چرا سینما و تئاتر تعطیل نمی‌شوند؛ بلکه این است که چه کسانی از خاموشی فرهنگ سود می‌برند؟ تحریم هنر، نه اعتراض است و نه مقاومت بلکه بازتولید الگوی سانسور جهانی در لباس همدلی است.  

در ماه‌های اخیر، همزمان با تشدید فضای رسانه‌ای علیه کشور، نوعی همصدایی معنادار میان بخشی از سلبریتی‌ها، چهره‌های فعال در شبکه‌های اجتماعی و حتی گروهی از مخاطبان عام سینما و تئاتر شکل گرفته است؛ جریانی که تنها به دنبال تغییر رویکرد‌های مدیریتی و حاکمیتی نیست و حتی به سیاست یا رویکرد مشخصی نیز اعتراض ندارد، چرا تنها خواهان تعطیلی کامل تولید و عرضه آثار فرهنگی و هنری در سینما و تئاتر است.

اما پرسش اینجاست:

آیا این مطالبه، ریش‌های بومی دارد یا امتداد جریانی است که رسانه‌های غربی سال‌ها است در بزنگاه‌های سیاسی بازتولید می‌کنند؟

منبع  : خبرگزاری میزان

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *