24 بهمن 1404
چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر در حالی به آخرین روز خود رسید که سه فیلم از سه کارگردان با سه جهان متفاوت، در نقطهای مشترک به هم میرسند. همه آنها وعدههایی برای سینمای ایران بودند و همهشان، هر یک به نحوی، در عمل دچار فروپاشی شدند.
«استخر» سروش صحت، «جهان مبهم هاتف» مجید رستگار و «مولا» عباس لاجوردی، هر سه نماینده نوعی جسارت در انتخاب سوژه یا تکنولوژی هستند، اما آنچه روی پرده رفته، نه جهشی به جلو که تکرار و تزلزل و انحراف بوده است. مرور این سه اثر، میتواند تصویری روشن از بحرانهای چندلایه سینمای امروز ایران به دست دهد؛ بحرانی که از ضعف فیلمنامه و کارگردانی آغاز میشود و تا غفلت از مسئولیت راهبردی و فرهنگی امتداد مییابد.
استخری وسیع با عمقی کم