
طی دورهای طولانی در سالهای گذشته، به دلیل راهاندازی و فعالیت سامانه نظام یکپارچه مبادلات ارزی یا همان سامانه نیما و تعیین قیمت و مداخله توسط دولت، ارز تولیدکنندگان با قیمتی بسیار ارزانتر از قیمت دلار کالاهای دیگر و ارز بازار آزاد فروخته میشد که مسبب زیان شرکتهای تولیدی در اقتصاد کشور شده بود، چراکه بسیاری از شرکتها هزینههای خود را با ارز بازار آزاد محاسبه میکردند و درآمد ارزی آنان با نرخ پایینتری محاسبه میشد. این مساله به افزایش زیان شرکتها به دلیل افزایش هزینهها و کاهش سودآوری و حاشیه سود خالص منجر شده بود. همچنین سامانه ارز نیما موجب انتقال رانت قابل ملاحظه به خریداران ارز و واردکنندگان شده بود. بازار ارز توافقی، رانت را حذف و سود را به جیب تولیدکنندگان منتقل میکند.
