برخلاف تصور عمومی، «تروما» یا آسیب روانی تاریخ انقضا ندارد و فرآیند بهبودی از آن، نه یک خط مستقیم، بلکه مسیری پیچیده و فردی است.
به گزارش مجله خبری نگار، در دنیای امروز که فشار برای «پشت سر گذاشتن» گذشته و فراموشی سریع دردها به یک هنجار تبدیل شده است، این پرسش بنیادین مطرح میشود که آیا واقعاً زمانی قطعی برای پایان تأثیرات یک تروما وجود دارد یا اصرار بر «بهبودی سریع» خود نوعی آسیب ثانویه به بازماندگان است؟