اقتصاد۲۴- رئیسجمهور این روزها بارها از بودجههای کلان و بعضاً غیرشفاف نهادهای خاص گلایه کرده است؛ انتقاداتی که با استقبال افکار عمومی مواجه میشود، اما در عین حال، پرسشهای جدی هم به همراه دارد.مگر نه اینکه بودجه کشور توسط دولت تدوین و به مجلس ارائه میشود؟ پس چرا کسی که مسئول اصلی این فرآیند است، خود را در مقام منتقد قرار میدهد؟ اگر بودجه نهادهای خاص غیرمنطقی و پرهزینه است، چه کسی باید جلوی آن را بگیرد جز دولت؟ و اگر دولت قادر به اصلاح نیست، پس نقش واقعی رئیسجمهور در ساختار مالی کشور چیست؟
این پرسشها در حالی پررنگتر میشوند که اقتصاد ایران سالهاست با کسری بودجه مزمن، ناترازیهای ساختاری و اتلاف منابع دست به گریبان است. تداوم بودجهریزی سنتی و رانتی، بدون برنامه و هدف مشخص، عملاً به ابزاری برای بازتولید مشکلات بدل شده است.
در همین رابطه، وحید شقاقیشهری»، استاد دانشگاه خوارزمی و اقتصاددان، در گفتوگو با «امتداد» میگوید: «آنچه امروز در ایران بهعنوان بودجهریزی شناخته میشود، در واقع یک فرآیند سنتی و غیرنظاممند است؛ نه یک «نظام بودجهریزی» واقعی. ساختار موجود عمدتاً بر پایه استمرار گذشته و چانهزنیهای سالانه شکل گرفته است؛ نهادی که یکبار بودجه گرفته، بهصورت خودکار هر سال سهم بیشتری طلب میکند.