شفقنا- بیش از یک قرن پس از تأسیس دارالفنون و آغاز آموزش مدرن، هزاران مدرسه و دانشگاه ساخته شده، میلیونها نفر از نظام آموزشی عبور کردهاند و آموزش به یکی از گستردهترین نهادهای اجتماعی کشور تبدیل شده است، اما احساس عمومی نسبت به کارنامه این نظام، همچنان با رضایت فاصله دارد.
به گزارش ایرنا، خسرو منصف شکری پژوهشگر و تحلیلگر مسائل آموزشی در مقاله «خواب و بیدار آموزش در ایران؛ منزل یا منزلت؟» همین احساس را نقطه آغاز بحث خود قرار میدهد.
او معتقد است برای فهم هر پدیده تاریخی، پیش از هر چیز باید به تجربه زیسته کسانی توجه کرد که در متن آن قرار داشتهاند. از این منظر، آموزش نوین در ایران نیز تنها مجموعهای از قوانین، مدارس یا برنامههای درسی نیست، بلکه تجربهای تاریخی است که میلیونها ایرانی، از سیاستگذاران و مدیران گرفته تا معلمان، دانشآموزان، دانشجویان و خانوادهها، آن را زیستهاند.