شفقنا- غلامرضا بنی اسدی در روزنامه خراسان نوشت: اربعین را باید درست خواند. نه فقط در شمارش برگ های تقویم بلکه در تقویم کردن منطقی که همه زندگی را نسق دهد. اربعین، چهلمِ آفتابی است که هرگز غروب نکرده است. حقیقتی که همواره حدیث است و تازگی آن انسان را هم به مفهومی نو می رساند. شکوهی که هر سال، در آیینه اربعین، دوباره خود را به جهان نشان میدهد. گویی کاروان عشق، هر بار از نو از مکه تا کربلا و از کربلا تا همه جغرافیای انسانیت راه میافتد تا بگوید حق، تاریخ مصرف ندارد و باطل، هرچند لباس نو بپوشد، همان باطل است. اربعین، بازگشت به عاشوراست. بازگشت به همان نقطهای که انسان باید میان ماندن و رفتن، میان سکوت و فریاد، میان حق و باطل، انتخاب کند. این بازگشت، تنها پیمودن راه های منتهی به کربلا نیست؛ پیمودن فاصله بودن تا حقیقت است. هر گامی که برداشته میشود، بیعتی دوباره با راهی است که سیدالشهدا(ع) گشود. راهی که مقصدش همه روزگار بود.
از همین منظر است که اربعین، جهانی شده است. این اجتماع عظیم، تنها گردهمایی شیعیان نیست، نمایش قدرت نرم فرهنگی و معنوی مکتبی است که هنوز میتواند دلها را به هم پیوند بزند. در جهانی که کارخانههای رسانهای، شبانهروز بر طبل تفرقه میکوبند و سیاستهای سلطه، از شکاف ملتها ارتزاق میکنند، اربعین، نسخه دیگری از زیستن را به نمایش میگذارد. نسخهای که نامش همدلی است و ترجمهاش «حب الحسین یجمعنا.» امسال، اما اربعین را باید در کوچههای ایران هم خواند. پرچم حسین(ع) تنها بر دوش زائران نیست، باید بر دوش و البته بر رفتار و گفتار ما نیز سایه بیفکند. جامعه حسینی، جامعهای است که هیجان را با حکمت میآمیزد، احساس را از عقلانیت جدا نمیکند و میدان دشمن را با زمین خود اشتباه نمیگیرد. هوشیاری، همان میراث عاشوراست. همان معرفتی که یاران امام را از غبار فتنه عبور داد. اهل عاشورا، پیش از آنکه دیگران را به صف بخوانند، خود را با ولی خدا تنظیم میکنند.