27 بهمن 1404
فیلم «جهیزیه» با ایدهای ساده اما آشنا درباره گمشدن جهیزیه در آستانه ازدواج آغاز میشود، اما در پس این موقعیت روایی، نشانهها و مفاهیمی قرار دارند که میتوانستند به خوانشی عمیقتر از اضطراب ازدواج، فشار اجتماعی و معنای اشیا در فرهنگ ایرانی منجر شوند؛ ظرفیتی که فیلم تنها به سطح آن بسنده میکند.
«جهیزیه» فیلمی است که ظرفیت بالایی برای تحلیلهای نظری دارد، اما متأسفانه از این ظرفیت استفاده نمیکند. موقعیت شخصیتها، نقش جهیزیه در فرهنگ ایرانی و نشانههای بصری فیلم، همگی میتوانستند دستمایه عمق بخشیدن به اثر شوند اما در سطح باقی میمانند داستان فیلم در مورد جهیزیهای است که روز انقال به خانه عروس و داماد دزدیده میشود و پس از آن اتفاقاتی میافتد که داستان را پیش میبرد.
در این نقد به بررسی این اثر از دیدگاه نظریات روانشناسی، جامعهشناسی، نشانهشناسی و در نهایت از منظر نظریه همدلی و نوعدوستی میپردازیم.