به نظر میرسد در نبودِ تحلیلگران و منتقدان موسیقی، گاه خود موزیسینها ناگزیر هستند تا بخشی از این بار را به دوش بکشند؛ در این میزگرد تلاش شده است تا به بخشی از مسایلی که این روزها دربارهی آن صحبت میشود، پاسخ داده شود، مثلا اینکه آثاری که در یکی- دو دههی اخیر منتشر شدهاند، در کجای جهانبینی موسیقی سنتی ایران قرار میگیرد؟
آيا موسيقي سنتي ايران براي فرار از فراموشي به سمت پاپ شدن مي رود؟
به نظر میرسد در نبودِ تحلیلگران و منتقدان موسیقی، گاه خود موزیسینها ناگزیر هستند تا بخشی از این بار را به دوش بکشند؛ در این میزگرد تلاش شده است تا به بخشی از مسایلی که این روزها دربارهی آن صحبت میشود، پاسخ داده شود، مثلا اینکه آثاری که در یکی- دو دههی اخیر منتشر شدهاند، در کجای جهانبینی موسیقی سنتی ایران قرار میگیرد؟