خداحافظ گل لادن تموم عاشقا باختند ببین گریه هام از عشق
بی خونه لا لایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه
تنها یک برگ مانده بود
برگ گفت :تا بهار خداحافظ
خداحافظ ای یاد تو تار و پودم
خداحافظ ای تکه ای از حیاتم
همیشه از همان ابتدای آشناییمان در هراس چنین روزی بودم و کابوس خداحافظی را میدیدم اکنون شد آنچه نباید میشد… خداحافظ دلیل بودنم خداحافظ
این دیگه بار آخره دارم باهات حرف میزنم
سخت ولی من میتونم، سخته ولی من میتونم
قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد !
چگونه بگذرم از عشق، از دلبستگیهایم؟
چگونه میروی با اینکه میدانی چه تنهایم؟
خداحافظ، بدون تو گمان کردی که میمانم
خداحافظ، بدون من یقین دارم که میمانم
میشه مثل یه قطره اشک بعضیا رو از چشمت بندازی ….
که با خدا حافظی بعضی ها از چشمت جاری میشه
ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار
برو ای خوب من هم بغض دریا شو خداحافظ
تو این رویای سر در گم
خدا حافظ گل گندم
تو هم بازیچه ای بودی
تو دست سرد این مردم
آدمـی که بخواهـد بـرود . . .
مـیـرود !
داد نمیـزند که مـن دارم میـروم ! ! ! خداحافظ
آدمـی که رفتـنش را داد میـزند . . .
نمیخـواهد بـرود !
داد میـزند که نگـذارنـد بـرود ! ! !
می گذری. دست تکان می دهی. نمی بینم.
در من سال هاست دیگر
پنجره ای روو به خیابان باز نمی شود!
تنها یک برگ مانده بود
درخت گفت :منتظرت میمانم
برگ گفت :تا بهار خداحافظ
بهار شد ولی درخت میان آن همه برگ دوستش را فراموش کرده بود
بهار که پرستوها میآیند من کوچ میکنم.
مقصد من شهر آرزوهای آبی ست.
بهار که بیاید شکوفهها ناخواسته میشکفند
و من با چمدانی پر از برف به سوی خورشید میروم.
لحظهی ناب دل کندن از نداشتههایم
و خداحافظ ای داشتههای من
خدا لعنت کند بر واژه ها حتي خداحافظ !
که يعني آتشي افتاده در من با خداحافظ !
سکوت افتاده مثل رعشه اي بر استخوانهايم
شبيه موج سرد ساحل دريا خداحافظ
التماس مال دیروز بود ! مال وقتی که ساده بودم !
می خواهی بروی ؟
حالا که رفتنی شده ای !
باشد قبول لااقل این نکته را بدان
آهن قراضه ای که چنان گرم گرم گرم در سینه می تپید دلم بود
نا مهربان خداحافظ
بيخودي متاسف نباش
تو آمده بودي که بروي اصلا!
تو چه مي داني چه ترسي ست
ترس از کوچه ي بعد از خداحافظ؟
ماندن
اشتباهِ من بود.
باید وقتِ آخرین خداحافظی
من اول شلیک میکردم!
میشه مثل یه قطره اشک بعضیا رو از چشمت بندازی
ولی هیچ وقت نمی تونی جلوی اشکی رو بگیری
که با خدا حافظی بعضی ها از چشمت جاری میشه
به خداحافظیِ تلخ تو سوگند نشد
که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد
عزیزم… خداحافظی همیشه سخته ولی خداحافظی با تو، شکنجه ست!
دلم خیلی برات تنگ شده، کاش اینجا بودی…
عشق تو مثل بارون رو سرم می باره و دلتنگیت قلبمو به درد میاره…
از لحظه ای که با هم خداحافظی کردیم، قلبم ذره ای آرامش نداشته…
وقتی دلتنگت میشم، خوشبختی از زندگیم محو میشه…
اینجوری زندگی کردن خیلی برام خطرناکه…
می دونم که دووم نمیارم… خواهش می کنم برگرد…
یاد باد آنکه ز ما وقت سفر یاد نکرد به وداعی
دل غم دیده ی ما شاد نکرد!
من رفتم تو حداقل ی خداحافظی می نوشتی برام!!
گفتم آخرین باره
و تو چقدر سنگدل بودی!!!…
آدمـی که بخواهـد بـرود …
مـیـرود!
داد نمیـزند که مـن دارم میـروم !!! خداحافظ
آدمـی که رفتـنش را داد میـزند …
نمیخـواهد بـرود!
داد میـزند که نگـذارنـد بـرود !!!
تمام برگ های زرد را خواندم
واژه هایم برای خداحافظی …نه…
چمدانت را بسته ای
کوچک و مختصر است
ببین اشک هایم با تو حرف دارند
خود خداحافظی آزار دهنده نیست
بلکه خاطراتی که بعدش میان ازار دهندس..
مهم نیست کجا بری،
مهم نیست کجا باشی ـ
من همیشه به یادت هستم و
منتظر میمونم تا برگردی و منو در آغوش گرمت بگیری.
خداحافظ.
اگه گفتم خداحافظ،
نه اینکه رفتنت ساده است
نه اینکه میشه باور کرد
دوباره آخر جاده است
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها.
بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا
شبیه برگ پاییزی، پس از تو قسمت بادم
خداحافظ
ولی هرگز نخواهی رفت از یادم
خداحافظ، و این یعنی در اندوه تو می میرم
در این
تنهایی مطلق، که می بندد به زنجیرم
حالا که رفتنی شدهاي طبق گفتهات
باشد قبول لااقل این نکته را بدان
آهن قراضهاي که چنان گرم گرم گرم
در سینه می تپید دلم بود
نا مهربان خدانگهدار
مطمئن باش که گریه خواهم کرد، اما هرگز نخواهم گذاشت که نالههایم را بشنوی. غمگین خواهم بود، اما هرگز نخواهم گذاشت که ناراحتی ام را احساس کنی. بدون تو شاد نخواهم بود، اما هرگز شادی تو را خراب نخواهم کرد. بدرود.
همیشه از همان ابتدای آشناییمان در هراس چنین روزی بودم و کابوس خداحافظی را میدیدم. اکنون شد آنچه نباید میشد… خداحافظ دلیل بودنم خداحافظ.
اون چیزی که واقعاً آزارم میده، این نیست که باعث شدی احساس یه بازنده رو داشته باشم، یاد اون لحظاتی که باعث شدی احساس خاص بودن بکنم، عذابم میده.
رابطهی ما برای تو مثل به روزرسانی استاتوس فیسبوک بود که میتونستی هر روز به راحتی تغییرش بدی. متاسفم اما نمیتونم اجازه بدم که با من اینطور رفتار کنی. خداحافظ برای همیشه.
عشق من شاید بیقید و شرط باشه، اما وقتی قلبم رو بهت دادم، شرط ناگفتهای وجود داشت ـ قلبم مال توست تا زمانی که عاشقش باشی. خدانگهدار.
آغوش گرمت، صدای مهربانت و نوازشهای عاشقانهات همه به نظرم واقعی میآمد. اما از خواب بلند شدم و از ته دل گریه کردم. خداحافظی کردن خیلی سخت است، وقتی تو فرسنگها از من دوری.
پرستو ها چرا پرواز کردید / جدایی را شما آغاز کردید/ خوشا آنانکه دلداری ندارند / به عشقو عاشقی کاری ندارند/ خداحافظ برای تو رهایی / برای من فقط درد جدایی/ خداحافظ برای تو چه آسان / ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان خداحافظ.