شرایط اقتصادی به اعتراضات میدان تیان آنمن دامن زد. در آن زمان نرخ تورم دو رقمی شد و معترضان احساس کردند که مشاغل خوب به نفع افرادی که ارتباطات سیاسی دارند، دستکاری شده است. آمار خود چین نشان داد که تا سال ۱۹۸۹، تورم به ۱۸ درصد رسید. دستمزدها با افزایش قیمتها همگام نبودند. بسیاری از مشاغلی که در دهه ۱۹۸۰ در چین در حال ظهور بودند، مشاغل تولیدی سطح پایین محسوب میشدند.
اقتصاد ۲۴- نوژن اعتضادالسلطنه- در تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۸۹ میلادی جهان با تصویری نمادین از اعتراضات میدان تیان آنمن پکن از خواب بیدار شد. یک مرد چینی به تنهایی در مسیر تانکهایی ایستاده بود که دولت تحت کنترل حزب کمونیست چین برای سرکوب اعتراضات دانشجویان و کارگرانی که هفتهها در حال تظاهرات بودند، اعزام کرده بود. این اعتراضات در غرب به عنوان فراخوانی برای دموکراسی به یاد آورده میشود، اما خواستههای معترضان هم چنین در مورد گزینههای بیشتر در تمام جنبههای زندگیشان بود. دانشجویان حق انتخاب بیشتری در مورد نوع موسیقیای که گوش میدادند، نحوه معاشرت، نحوه دنبال کردن مسیر شغلی و بسیاری از چیزهای مختلف دیگر را میخواستند. در نتیجه، واقعیت آن است که آن جنبش صرفا یک جنبش دموکراسی خواهانه سیاسی نبود.