شفقنا – یکی از موضوع هایی که در سیره دانشمندان اهل سنت آشکار و نمایان است، رفتن به زیارت رسول خدا صلی الله علیه و آله و معصومان(ع)، به ویژه امام رضا(ع) است؛ چرا که قلب زائر، سرشار از نور می شود و روحش با انوار الهی اُنس می گیرد و تاریکی ها بعد از دعا از قلب وی پاک می شود و هر چه زائر بتواند با فرد زیارت شونده بیشتر ارتباط برقرار کند، از فیض خداوند بیشتر بهره مند خواهد شد. مَناوی شافعی در این باره می نویسد: «پس هرگاه فردی بر مزار شخصی که دارای نفس قوی و کامل و اثرگذار است بایستد، میان آنان ملاقات روحانی برقرار می شود و این زیارت سبب رسیدن به منافع بزرگ و شادمانی بی شماری برای روح زائر و زیارت شونده می گردد. به گونه ای که با سلام دادن و پاسخ شنیدن، نهایت خوش حالی به وی دست می دهد».
از این جهت است که بسیاری از بزرگان اهل سنت از هر فرقه و گروهی که هستند، به قصد زیارت و شفا گرفتن و برآورده شدن حاجت هایشان به زیارت مزار منور و مقدس امام رضا(ع) آمده و به آن حضرت متوسل شده و حاجت های خود را گرفته اند که در این مختصر به چند نمونه اشاره می کنیم.