شفقنا – بخشی از فرمان امیرالمؤمنین علی (ع) به مالک اشتر، به یکی از کلیدیترین اصول حکمرانی، یعنی اخلاق مسئولین در مواجهه با خواص و خویشاوندان، اختصاص دارد. ایشان با هشدار دربارهی طمعورزی، چپاولگری و عدم انصاف اطرافیان زمامدار، دستور میدهد که حاکم باید قاطعانه با ریشههای ستمکاری خواص مقابله کرده، از واگذاری اموال و امتیازات عمومی به آنان بپرهیزد و در اعطای حق، بین خویش و بیگانه تفاوتی قائل نشود؛ زیرا هرگونه امتیازدهی به نزدیکان، علاوه بر زیان به مردم، عیب و ننگ ابدی برای حاکم به همراه خواهد داشت. همچنین، راهکار شفافسازی و عذرخواهی برای زدودن سوءظن از ذهن مردم را به عنوان یک وظیفه اخلاقی و سیاسی بیان میفرماید.
در نامه ۵۳ نهج البلاغه آمده است: