اقتصاد ۲۴- آزادسازی قیمت نان در تهران، به عنوان یک کالای استراتژیک و اساسی، واکنشی به ضرورت اصلاح ساختار یارانهای و حرکت به سمت اقتصاد مبتنی بر قیمت واقعی بود. هدف از این اقدام، حذف ناکارآمدیهای ناشی از قیمتگذاری دستوری و آزادسازی فضای فعالیت برای نانوایان بود.
در دهههای گذشته، دولتها برای کنترل تورم و حفظ قدرت خرید مردم، قیمت نان را به صورت دستوری تثبیت کرده بودند. این سیاست، اگرچه در کوتاهمدت از فشار بر مصرفکننده میکاست، اما به مرور زمان منجر به فرسایش سرمایه نانوایان، کاهش کیفیت نان به دلیل استفاده از نهادههای نامرغوب و بروز بازار سیاه برای آرد یارانهای شد.
با این حال، افزایش ناگهانی و قابل توجه قیمت نان در پایتخت، این سؤال را مطرح میکند که چرا آزادسازی قیمتی که باید با هدف بهینهسازی عرضه همراه باشد، مستقیماً به فشار اقتصادی بر مصرفکننده تبدیل شد.