سینماپرس: «آنتیک» عنوان اثری «به ظاهر کمدی» است که در طول مدتی قریب به ۹۰ دقیقه به هجو و تمسخر «تودههای اجتماعی ایران» میپردازد.
محمدرضا مهدویپور/ «آنتیک» عنوان اثری «به ظاهر کمدی» است که در طول مدتی قریب به ۹۰ دقیقه به هجو و تمسخر «تودههای اجتماعی ایران» میپردازد. اثری هتاک که در بستر خود عموم «شیعیان ایران» را مشتی انسانهای مُقلد و «فاقد شعور اجتماعی» به تصویر می کشد! اثری که با ادعای «خرافه زدایی» به سراغ هجمه و مواجهه آشکار با اصل «توسل» در «سبک زندگی شیعی» میرود و اصل باورمندی و اعتقاد مخاطب ایرانی به «زیارت»، «شفا»، «نذر»، «مشاهد مقدسه»، «امامزادگان» و… را به چالش کشیده و باتردید جدی مواجه میسازد. اثری وقیح که اگر کسی عوامل تولید آن را نشناسد و «کارگردان آنتیک» را به عنوان یکی از اعضای تازه منصوب شده در «شوراهای پروانه ساخت و نمایش سازمان سینمایی» نادیده بگیرد، شاید به راحتی بتواند اصل تولید «آنتیک» را در فهرست پروژههای مشمول حمایت مالی «جریان فرهنگی عبری-عربی» مورد شناسایی و دستهبندی قرار دهد و آن را به عنوان یک کالای فرهنگی در راستای هدفگذاری «جبهه فرهنگی وهابیت» معرفی نماید! اثری که به سبب محتوای «ضد ایرانی و شیعی» خود این پتانسیل را دارد که بدون کوچکترین تغییری توسط «شبکه ام بی سی (MBC) عربستان» پخش شود! و این همه در حالی است که می توان روایتی حتی محدودتر و مختصرتر از آن چه که «آنتیک» به تصویر کشیده است را به عنوان یکی از آمال و آرزوهای دیرینه «جبهه فرهنگی معارض انقلاب اسلامی» و بنگاههای فیلمسازی شاخصی همچون «کان ۱۱ (Kan ۱۱) اسرائیل» قلمداد نمود!