کاش سرمربی تیم ملی از رفتار حرفه ای سرمربی کره جنوبی الگوبرداری می کرد.
شاید مدافعان امیر قلعهنویی و موافقان ادامه حضور او روی نیمکت تیم ملی بگویند ایران بدون شکست جام جهانی را به پایان رساند و فقط بدشانس بود که نتوانست به مرحله بعد صعود کند. شاید از پنالتی از دست رفته، آفساید، اشتباهات داوری، بدشانسی صحبت کنند، اما هیچکدام از اینها اصل ماجرا را تغییر نمیدهد.
واقعیت این است که تیم ملی در نخستین جام جهانی ۴۸ تیمی، جایی که حتی ۸ تیم سوم هم راهی مرحله حذفی میشدند، نتوانست از گروهش صعود کند. آن هم در گروهی که بسیاری پیش از شروع مسابقات آن را یکی از مناسبترین فرصتهای تاریخ فوتبال ایران برای رسیدن به دور بعد میدانستند. حذف حتی به عنوان تیم سوم، چیزی جز یک ناکامی نیست؛ هرچند عدهای تلاش کنند روی این ناکامی سرپوش بگذارند.
