اپیزود “The Jedi” برای هدفش هیچ وقتی تلف نمیکند و این دقیقاً همان اتفاقی است که مندلورین از ابتدای این فصل به آن احتیاج داشته. نسبت به فرمول این سریال یک احساس خستگی ایجاد شده …
اپیزود “The Jedi” برای هدفش هیچ وقتی تلف نمیکند و این دقیقاً همان اتفاقی است که مندلورین از ابتدای این فصل به آن احتیاج داشته. نسبت به فرمول این سریال یک احساس خستگی ایجاد شده و به طور کلی این فصل هنوز هم از آن پیروی میکند. اما حضور شخصیتی چون “آسوکا تانو” Ahsoka Tano دقیقاً همان نکته مورد نیاز سریال است.
قسمت جدای تعادل بین دو ژانر متمایز را به خوبی بهبود میبخشد، و فضای سامورایی الهام گرفته از کوروساوا را با قسمتهایی از وسترن هالیوودی تطبیق میدهد. این البته برای جنگ ستارگان چیز جدیدی نیست، اما The Jedi شاید بیشترین تلفیق را داشته است. این قسمت با کمک کیفیت ساخت و تولید تکان دهنده، فیلمبرداری بیروح و جلوههای بصری مبتنی بر آن، بسیار بیشتر از اپیزودهای قبلی احساس سینمایی را به بیننده القا میکند.