در برخی خانوادهها، یک کودک ناخواسته در جایگاهی قرار میگیرد که باید همیشه بهترین باشد، بیخطا، موفق و مایه افتخار. این نقش که در روانشناسی غیررسمی از آن با عنوان کودک طلایی یاد میشود، اگرچه در ظاهر مثبت به نظر میرسد، اما میتواند پیامدهای پنهان و ماندگاری بر سلامت روان کودک و روابط خانوادگی او بر جا بگذارد.
به گزارش مجله خبری نگار،با توجه به مطلب منتشرشده در وبسایت تخصصی سلامت Cleveland Clinic، مفهوم کودک طلایی به الگویی تربیتی اشاره دارد که در آن یک فرزند بهطور مداوم مورد تحسین، حمایت بیقید و شرط و انتظارات بالا قرار میگیرد. این رویکرد، هرچند گاه از نیتهای مثبت والدین نشأت میگیرد، اما از نگاه کارشناسان میتواند تعادل عاطفی خانواده را بر هم بزند و در بلندمدت، چالشهایی جدی در شکلگیری هویت، عزتنفس و روابط اجتماعی فرد ایجاد کند.