با ادغام رسمی تالارهای مرکز مبادله ارز و طلا، سیاست ارزی کشور وارد مرحلهای تازه شد؛ مرحلهای که میتوان آن را پایان عملی «چندنرخی مدیریتشده» و آغاز همحرکتی نرخهای رسمی با واقعیت بازار دانست.
این تحول که با محدود شدن ارز ترجیحی ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی به دو قلم دارو و گندم همراه شد، نشانهای روشن از تغییر فاز بانک مرکزی در مواجهه با شکاف مزمن میان نرخ رسمی و بازار آزاد است؛ شکافی که در سالهای گذشته نهتنها موجب رانت و ناکارایی، بلکه به یکی از موتورهای اصلی بیثباتی انتظارات تورمی تبدیل شده بود.