آشنایی با معنی و مفهوم ضرب المثل مشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید
در این پست با معانی و مفهوم اصلی این ضرب المثل ایرانی و قدیمی آشنا می شوید. با دانشچی همراه باشید.
معنی مشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید یعنی چه؟
مُشک ماده خوشبویی است که معمولاً از نافه جنس نر آهوی ختن گرفته میشود. کیسه ای در زیر شکم این آهو وجود دارد که در آن ماده ای لزج و شکلاتی رنگ وجود دارد که در فصل بهار آهو آن را در اثر خارش به سنگ میکشد. [ویکی پدیا]
معانی این ضرب المثل قدیمی و پرمحتوا از این قرار است:
1- هرکسی باید با عمل و رفتارش خوبی های خود را نشان دهد نه آنکه آشنایانش از او تعریف کنند.
2- عطار چون مشک را می فروشد و آن را به خوبی می شناسد، از بوی خوش مشک به کسانی که آن را ندیده اند بسیار تعریف می کند اما این تعریف ها تا وقتی که هرکس خودش شخصا مشک را بو نکند تاثیری ندارد.
3- این ضرب المثل شباهت معنایی دارد با ضرب المثل های ” مشک آنست که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید. دانا چو طبله عطارست خاموش و هنر نمای و نادان خود طبل غازی، بلند آواز و میان تهی.
معنی بیت: مُشک واقعی آن است که بوی خوشش به مشام برسد نه آنکه عطار (عطرفروش) از بوی خوش آن تعریف کند. انسان دانا مثل صندوقی است که مشک را درون آن می نهند. سر و صدایی ندارد اما هنرش (که بوی خوش اوست) دیده میشود. اما نادان مثل طبل جنگی است که درون آن خالی است اما سر و صدای بسیاری دارد. گلستان سعدی، باب هشتم در آداب صحبت پیشنهادی: ضرب المثل هیچ بقالی نمیگه ماستم ترشه اختصاصی-دانشچی