اگر روزی از من بپرسند که آیا ترجیح من بین بیدار شدن در جعبهای تابوت گونه که هیچ راه گریزی برای فرار از آن وجود ندارد و به آرامی به پایانم نزدیک میشوم یا پاره …
اگر روزی از من بپرسند که آیا ترجیح من بین بیدار شدن در جعبهای تابوت گونه که هیچ راه گریزی برای فرار از آن وجود ندارد و به آرامی به پایانم نزدیک میشوم یا پاره پوره شدن توسط تیرکس در وسط پارک ژوراسیک کدام است، به سرعت پاسخ میدهم: خورده شدن توسط همان تیرکس؛ اما چرا؟ چون ما سینما دوستان تقلا کردن و نفس نفس زدن زجر آورِ اوما تورمن وقتی زنده در یک تابوت به خاک سپرده میشود را با فیلم «بیل را بکش» و فشار سنگین، مرگ آور و فراموش نشدنی رایان رینولدز را در فیلم «Buried» تماشا و به گونهای تجربه کردهایم؛ اما گفتن این حرف چه فایدهای برای شرح فیلم اکسیژن دارد؟! پاسخ ساده است: چرا که فیلم جدید اکسیژن درست در همین مسیر مخوف قرار دارد. در ادامه با نقد فیلم Oxygen همراه ویجیاتو باشید.