به گزارش مجله خبری نگار، نزدیک ۲دهه است که فضای موسیقی و تئاتر ایران تحتتأثیر نمایشهای موزیکالی قرار گرفته که منتقدان هنرهای نمایشی و برخی اهالی تئاتر و موسیقی ایران هدف اصلی این پدیدههای نمایشی را فراتر از تجارت صحنهای زیر لوای اسامی فرهنگیای، چون فردوسی نمیدانند. سال ۱۳۹۶ کنسرتنمایش «سی» با داستانهایی از شاهنامه با موفقیت در کاخ سعدآباد اجرا شد. در بخش موسیقی این کنسرت- نمایش همایون شجریان و سهراب پورناظری حضور داشتند و در بخش تئاتر هم متنی از نغمه ثمینی به کارگردانی علیاصغر دشتی و با بازی سحر دولتشاهی، بهرام رادان، مهدی پاکدل، بانیپال شومون، حسین صوفیان، دلنیا آرام و صابر ابر روی صحنه رفت که بهعنوان یک کنسرت- نمایش موفق بسیار مورد توجه قرار گرفت. بعد از این موفقیت، سال گذشته کنسرت- نمایش «سیصد» این بار بهعنوان کاری از سهراب پورناظری و با کارگردانی امیر جدیدی و خوانندگی رضا بهرام در کاخ سعدآباد اجرا شد که جواد عزتی، طناز طباطبایی، مهران غفوریان، دلنیا آرام و خود امیر جدیدی در آن بازی میکردند. این اجرا در آن زمان بحثهای زیادی ایجاد کرد؛ از قیمت بالای بلیت گرفته تا وضعیت نامناسب صندلیهای تماشاگران و دید نداشتن تماشاگران انتهای سالن به صحنه و همینطور استفاده از چهرههای سینمایی و کارگردانی یک کنسرت- تئاتر بزرگتوسط یک بازیگر سینما که پیش از آن هم هیچ نمایشی را کارگردانی نکرده بود.