عشق در نگاه اول، همچون نگین درخشان در گنجینه احساسات بشر، یگانه و مسحور کننده است. این پدیده شگفت انگیز و جذاب، قلب ها را به لرزه در می آورد و دنیایی از شور و اشتیاق را در چشم به ناگهان می گستراند. در این عشق، دو روح در یک آن به هم پیوند می خورند و نغمه دلنشین عشق، هستی شان را نوازش می دهد. گویی پرده ای از ابهام کنار می رود و حقیقت عشق، عریان و آشکار در برابر دیدگانشان نمایان می شود.
تو به عشق در یک نگاه اعتقاد داری؟
خب در مورد تو من به عشق بدون نگاه هم اعتقاد دارم
هنوزم هر وقت می بینمت، تو دلم شور و شوق به پا میشه!
درست مثل روز اولی که دیدمت… عشق در نگاه اول…
میدونم که تو هم از لحظه ای که همو دیدیم عاشقمی
و میدونم تا لحظه مرگم عاشقم میمونی…
برای همین منم عاشقتم…
حتی بیشتر از تو عشق زندگیم!
عشق ما، عشق در نگاه اول، دوم و همیشه ست…
اولین بار که دیدمت
هرگز فکرش را نمیکردم “تـو”
همان کسی هستی که قرار است بعدها ، بارها برایش بمیرم …
نمی دانم در آسمان نگاهت چه رازی نهفته
که از همان نگاه اول برایت تب کردم
مرا مبتلا کرده ای به خودت
درکویر سوزان قلبم عشق توجاری ست
نگاه عاشقانه ات دریای طوفانی دلم را آرام می کند
حرف های عاشقانه ات پرنده ی خیالم را به بام خوشبختی پرواز می دهد
چقدر خوشبختم من که مبتلای توام
گاه
با یک
سکوت
دلبر می شوی
و
گاه
بایک نگاه
دل می بری
ز دست..!
چون تو را دیدم دلم لرزید و رویم رنگ باخت
تیر چشمانت به قلبم خورد و آن را زخم ساخت
از همان دیدار اول در دلم افتاده ای
بعد از آن
هر دفعه دیدارت سعات بوده است
هیچ وقت به عشق در نگاه اول اعتقاد نداشتم
چون عشق باید به مرور رشد کنه و جوونه بزنه
خوشحالم که اجازه دادم عشق تو توی دلم کم کم رشد کنه و گل بده
این عشق ارزش همه این انتظارو داره
هر چه این احساس را در انزوا پنهان کند
عشق، قابیل است؛ قابیلی که سرگردان هنوز
قشنگی عشق به این است
که کسی باشد بی وقفه
تو را دوست بدارد …
بهر دیدار تو..
لبریز نگاه آمده ام…
وقتی به تو نگاه می کنم با خودم فکر می کنم
واقعا چه کار خوبی توی زندگیم انجام دادم
که سزاوار چنین هدیه شگفت انگیزی از جانب خدا بودم
تو نعمت بزرگی هستی که به زندگی من نازل شدی
و من دیوونه وار عاشقتم!
عشق در نگاه اول ,جمع شد همه تفریقهای دلم
آوار دنیا خراب شد بر سر نگاه حزینم
من, بی من شد و همه تو بر من نشست
براستی که در یک آن همه دنیا به من پیوست
کوچ کرده بودم خودم را در پس پنهانم
آشیانی نشاندی مرا, لابلای شاخه های بودنم
بنشین مرا دمی و بنوش جرعه ای از چشمانم
تا خالی شود از رفتنت, بغض دستانم
مرا دوست بدار
به سانِ گذر از یک سمت خیابان
به سمتی دیگر
اول به من نگاه کن
بعد به من نگاه کن
بعد باز هم مرا نگاه کن …
در مسیر تاریک روبه رویم،
دو تیله ی عسلی،
چشمان به رنگ شبم را در یک نگاه،
تسخیر خودش کرد.
عسلی چشمانش تسخیر کننده ی سیاهی چشمانم بود.
دلبر؟
قدر چشمانت را بدان،
عشق در نگاه اول کم چیزی نیست…
دلبسته به یک ثانیه دیدارِ تو بودم
این عمرکه بی حوصله ناچارِ تو بودم
تا آخرِ بی حوصلگی شعر نوشتم
هر شب که تو خوابیدی و بیدارِ تو بودم
عاشق شدم با تو در همان نگاه اول
از خوابی صد ساله گویی شدم بیدار !
روزی که قلبم دید می آمدی از دور ،
فهمید خوش قلبی ، خوش فکر و خوش رفتار !
چه آتشی شده در دل به پا نمی دانی
نشانده ای به بلا و عزا نمی دانی
زبعد دیدن روی مه دل انگیزت
کشیده ام چه عذاب و بلا نمی دانی
تو را نمی دانم
اما برای من
این اولین دیدار بین ما نیست
انگار هر شب حسی پنهان
مرا تا آغوش خیال تو٬
در کوچه باغ آمال و آرزوها
بی شکیب همراه است.
قاب نگاهت را
به روی دیوار دلم آویختم
تا دلم
کمتر بهانه ی
چشم هایت را بگیرد
دلی که عشق در نگاه اول را تجربه کرد؛
از هوای این روز ها
تنها غبار خاطره تنفس می کنم
و وقتی نفس عمیق می کشم
گلیم را می سوزاند، خاطر اولین دیدار..