متن ها و شعر های شروع ماه محرم برای شما عزیزان که می خواهید ورود به ماه محرم امسال را به دیگران تسلیت بگویید در ادامه این مقاله تهیه و جمع آوری شده است. پس تا انتهای این مطلب همراه ما باشید.
ای شده مجنون خدا السلام / شاهرگ خون خدا السلام
هست نگاه نگران همه / سوی تو ای دسته گل فاطمه
کربلا قبله دلهاست خدا میداند
دیدنش آرزوی ماست خدا می داند
اولین مستمع مجلس پرفیض حسین(ع)
مادرش حضرت زهراست(س)خدا می داند
در خیالم کربلا زائر شدم
در حریم پاک تو طائر شدم
یا اباالفضل ، ای تمام هستی ام
من فقط به عشق تو شاعر شدم
یازده ماه از خدا این روزها را خواستم
دیدۀ تر خواستم حال بکا را خواستم
یازده ما هست می خواهم که سلطانی کنم
پشت این در ماندن و دست گدا را خواستم
خیمه ماه محرم زده شد بر دل ما / باز نام تو شده زینت هر محفل ما
من برای دیدن ماه محرم زنده ام
با نسیم روضه ی ارباب عالم زنده ام
“یا حسین” از کودکی ذکر لبانم بوده است
از عنایات همین ذکر دمادم زنده ام
من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم
کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم
بپرس حال من آخر که بی خیال رخت
همی گذرد روزگار مسکینم
آمد محرّم نبض عالم ایستاده
از حرکتش حتّی زمین هم ایستاده
وقتی که پا در این حسینیّه نهادم
بر تو سلام از دور دادم ایستاده
دوست دارم هر چی دارم بدم به راه تو حسین
تا که سینه خیز بیام میون بین الحرمین
یا حسین امشب شب دیدار اوست
او که عالم نقطه پرگار اوست
یا حسین خونت گواهی بر جلالش میدهد
خود نهاد این نام بر تو نام تو تکرار اوست
همه جا زمزمه یا حسین و کربلاست / زمزمه ی ضجه های زینب و بچه هاست
عالم به ماتم تو حسینیۀ غم است
یعنی که فصل سوک و عزا، فصل ماتم است
هفت آسمـان پُر است ز گرد عزای تو
چشمـان مهر و ماه ز داغ تو پُر نم است
چون در همه عمر داشتم حب علی / آمد به سرم چهارده نور جلی
کربلا لبریز عطر یاس شد. . . .
بزرگ هیئتیان را صدا کنید از نو
ز بقچه های قدیمیِ خانه، مادرها!
یه جائیه تو دنیا همه براش می میرن
تموم حاجتا رو همه از می گیرن
بین دو نهر آبه ، یه سرزمین خشکه
شمیم باغ و لاله اش خوشبو ز عطر مُشکه
شبای جمعه زهرا زائر این زمینه
سینه زن حسینه ، یل ام البنینه …
ما که روز شب بسوزیم و گدازیم / دل فقط به عشق مولامون مى بازیم
اردوی محرم به دلم خیمه به پا کرد
دل را حرم و بارگه خون خدا کرد
صدای دسته ی زنجیر زن، غمی در من
و شعله می کشد اکنون جهنمی در من
شب است و از همه سو خیمه می زند اندوه
که تا بنا شود از نو محرّمی در من
عالم ؛ همه ی خاک کربلا بایدمان
پیوسته بـه لب ؛ خدا خدا بایدمان
تا پاک شود ؛ زمین ز ابنای یزید
همواره حسین ؛ مقتدا بایدمان . . .
یا حسین
می زنی قطعاً صدایم بین نوکرها، به نام
روی چشم من قدم که می گذارد اشکهام
عطر سیبی از نفسهای دعایم می وزد
می دهم بر تو سلام این بار هم از پشت بام
امروز کمی هوایی اربابم / از صبح دلم گرفته و بی تابم
صلی الله و علیک یا ابا عبدالله
کوچه کوچه دلم پر از غوغاست / هر طرف خیمه عزا برپاست
ماه خون و خروش و ماتم شد / ماه خون خدا محرم شد . . .
دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم
بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم
فردا که کسی را به کسی کاری نیست
دامان حسین اگر نگیرم چه کنم
السلام ای وادی کرب و بلا
السلام ای سرزمین پر بلا
السلام ای جلوه گاه ذوالمنن
السلام ای کشته های بی کفن
باز هم فصل عزای تو شده یا مظلوم
دیده خونبار برای تو شده یا مظلوم
آفرید آنچه خدا بهر تجلی تو بود
عشق حق خرج به پای تو شده یا مظلوم
بسم رب الفاطمه آغاز کردم گریه را
از گلوی بغض هایم باز کردم گریه را
مثل یک مادر که فرزندش زدستش می رود
اقتدا کردم به او ابراز کردم گریه را
این سیاهی های هیئت چادر خاکی او است
با غم پنهانی اش همراز کردم گریه را
تا که از ذکر غریب مادر افتادم ز پا
با نگاه او پر پرواز کردم گریه را
سایه ای را بر سرم حس می کنم در روضه ها
در پناه فاطمه آغاز کردم گریه را
شال غم بر روی دوشم پیرهن مشکی به تن
آرزو دارم شود این جامه بر جسمم کفن
محتشم دم می دهد باز این چه شور و ماتم است
گویی آویزان شده از عرش کهنه پیرهن
تا که از خانه به قصد روضه بیرون می زنم
آنان که به گوش دل شنیدند تو را
رفتند و به پای دل رسیدند تو را
آن کوردلان که بر دلت تیر زدند
دیدند تو را، ولی ندیدند تو را
یا حسین
حسین میا به کوفه ، کوفه وفا ندارد …
ای به دل بسته ، قدری آهسته
کن مدارا با ، زینب خسته …
یا حسین مظلوم …
سعی کن حرص و طمع خانه خرابت نکند / غافل از واقعه روز حسابت نکند
با آب طلا نام حسین قاب کنید
با نام حسین یادی از آب کنید
خواهید مه سربلند و جاوید شوید
تا آخر عمر تکیه بر ارباب کنید
رمز قرآن از حسین آموختیم / ز آتشش ما شعله ها افروختیم
فرشتهها از امشب صبوی غم مینوشن
دوباره اهل جنت پیرهن سیاه میپوشن
دیباچه ی عشق و عاشقی باز شود
دلها همه آماده ی پرواز شود
با بوی محرم الحرام تو حسین
ایام عزا و غصه آغاز شود
تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست
این جلوه ي جان در همه ی عالـم باقیست
ازنـالـه ي نـیـنــوای یـاران حسـیـن
همواره بـه لب زمـزمه ي غم باقیست . . .
از ندایت ” کیست که بخواهد یاریش کنم؟ ” میشنوم.
لبیک یا حسین و روحی فداک
صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین
هر دم به گوش می رسد آوای زنگ قافله ، این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله .
حلول ماه محرم ، ماه پژمرده شدن گلستان فاطمه تسلیت باد . التماس دعا
درس عاشورا درس زندگیست
درس خوبی و فلاحت، بندگیست
اگر چه اندک است طول وقوعش
هزاران درس داد آن با طلوعش
گویند که در روز قیامت علمدار شفاعت زهراست . . .
کاش بودیم آن زمان کاری کنیم
از تو و طفلان تو یاری کنیم
کاش ما هم کربلایی می شدیم
در رکاب تو فدایی می شدیم
السلام علیک یا ابا عبدالله …
محرم آمد و ماه عزا شد
مه جانبازی خون خدا شد
جوانمردان عالم را بگویید
دوباره شور عاشورا به پا شد
مقتدایان امام حسین علیه السلام کسانى هستند
کـه از مایه جان خویش در راه خدا نثار مىکنند
و بـه راستى حسین آموزگار بزرگ شهادت اسـت
کـه هنر خوب مردن را در جان بىتاب انسانهاى عاشق، تزریق می کند
ما سینه زنان رسم جنون باب نمودیم / جان و سر خود هدیه به ارباب نمودیم
سلیمان گر شوم بر تو غلام حلقه بر گوشم
بهشتا ناز کمتر کن که من شیدای شش گوشم
نازم آن آموزگاری را که در یک نصف روز
دانش آموزان عالم را همه دانا کند
ابتدا قانون آزادی نویسد بر زمین
بعد از آن با خون هفتاد و دو تن امضا کند
باز محرم شد و دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست
باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست
آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست
قاسم و لیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست
محرم ماه غم نیست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسین است