سهشنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۲:۵۹

یادداشت رسیده؛
مِهرِ بیمرز؛ وقتی حقیقت، چشماندازی فراتر از کلمات است
حوزه /در عصرِ سلطهی روایتهای ساختگی و استودیوهای پرزرقوبرق که حقیقت را در قابهای دروغین میجویند، اربعین پدیدهای است که تمام معادلات را به هم میریزد؛ رسانهای بیمرز و بدون کارگردان که برخلاف رسانههای جهانی، با خون و اشک و ارادهی جمعی، تصویری ناب از حقیقت را به جهانیان هدیه میدهد؛ تصویری که نه از نورپردازیهای مصنوعی، که از نور ایمان در دلِ مسیرهای خاکآلود متولد میشود.
خبرگزاری حوزه | در دنیایی که روایتها در اتاقهای تاریک و زیر نورهای مصنوعی ساخته میشوند، جایی که کلمات برای پوشاندن حقیقت، لباسِ رنگین میپوشند، راهی دیگر وجود دارد؛ راهی که از خون و خاک و اشک میگذرد و نیازی به کارگردان ندارد. این راه، همان مسیرِ بیمرزِ اربعین است؛ رسانهای که خود، پیام است و خود، راوی.
بگذارید از میانِ هیاهوی رسانههایی بگوییم که با میلیاردها دلار، جهان را در قابهای کوچک و دروغین میگنجانند. آنها میخواهند حقیقت را «نمایش» دهند، اما اربعین، حقیقت را «زندگی» میکند. در اربعین، خبرنگار همان زائر است که با نگاهی لرزان از شکوهِ جمعیت، تصویری را ثبت میکند که هیچ استودیویی تابِ تابشِ آن را ندارد. اینجا، خبری از گریم و نورپردازی نیست؛ اینجا تنها نورِ خورشید بر پیشانیهای سوخته و نورِ ایمان بر چهرههای خسته است.
