
کمتر فیلمسازی را در سینمای ایران میتوان یافت که به اندازه مسعود جعفری جوزانی به تاریخ و روایتهای ملی و میهنی دلبسته باشد. پس از آن شاهکار دهه قبل یعنی سریال «در چشم باد»، حالا او با «بهشت تبهکاران» بار دیگر سراغ یکی از سرنوشتسازترین مقاطع تاریخ معاصر ایران رفته است؛ مقطع ملی شدن صنعت نفت و آنچه بر آن گذشت.
«بهشت تبهکاران» که در چهل و دومین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و توانست نامزد دریافت هفت سیمرغ بلورین شود و این روزها بر پرده سینماست، از همان نماهای نخست نشان میدهد که قرار نیست اثری ساده و تک بعدی را پیش روی مخاطب بگذارد. این فیلم از دل وقایع سال ۱۳۲۹ روایت میکند؛ زمانی که همهچیز در کشور در آستانه تحول بود، اما هنوز بسیاری نمیدانستند سودای ملی شدن نفت تا کجا میتواند پیش برود و چه دسیسههایی پشت پرده در جریان است.
داستان حول محور حسن جعفری با بازی امیرحسین آرمان شکل میگیرد؛ کارمند جوان شرکت نفت آبادان که پس از موفقیت در آزمون استخدامی، شیفته دختری به نام شبنم با بازی لادن مستوفی میشود. رابطهای که در نگاه نخست، یک ماجرای عاشقانه ساده به نظر میرسد، اما به زودی ماهیت خود را آشکار میکند؛ ابزاری در دست مخالفان ملی شدن صنعت نفت برای منحرف کردن و نهایتاً نابود کردن یک فعال کارگری و میهنی و سرانجام، حسن متهم به قتل احمد دهقان، صاحب امتیاز روزنامه تهران مصور و تئاتر نصر میشود و اینجاست که مخاطب حس میکند در یک درام دادگاهیِ نفسگیر قرار گرفته، بیآنکه هیچ یک از مؤلفههای یک تریلر سیاسی از آن رخت بربسته باشد.
