اذان یعنی دعوت کردن یا آگاه کردن. دعوتی از سوی پروردگار برای بندگان راستینش تا هر کاری که به آن مشغول هستند را رها کنند و به عبادت و ستایش پروردگار متعال بپردازند.
در اذان ما شهادت می دهیم که خداوند یگانه و بی همتاست، حضرت محمد(ص) فرستاده ی پروردگار است و خداوند بزرگ تر از آن است که بتواند توصیف شود.
مقدمه : در خواب شیرین صبح هستم و حال و هوای نماز خواندن ندارم. دنبال بهانه هستم تا بخوابم. ناگهان صدایی دل انگیز که با صدای بلند و قشنگی پخش می گردد، آتش به تن و روحم می زند و دلم نمی خواهد بخوابم. کم کم بیدار می شوم و به سمت وضو گرفتن قدم بر می دارم. حالم خوب می شود و به همراه پدر و مادر به خانه بر می گردم. هر روز منتظرم انگار ساعت بدن من هم به صدای مناره مسجد کوک شده است.
از خدا می خواهی که هیچ نغمه اذانی را بی یادش نباشی. کم کم سجاده زیبای عشق را می گشایی و بهترین لباسهایت را به تن می کنی، صدای خوش موذن زاده و آقاتی را خوب به یاد دارم و از شنیدنشان حالم خوب می شود و به خدا نزدیک می شوم.
حال که پس از شنیدن نغمه جان بخش اذان چون پرنده ای سبکبال دل به آسمان عشقت می سپارم آرام وآسوده جان دست هایم را به سوی آسمان تو بالا می آورم ونیت دیدار تو را می کنم .به گفت وگو باتو می نشینم. ستاره های قلبم چشمک زنان نوید بهشت رامیدهندانگار صدای اشنایی گوش جانم رامینوازد.صدایی که بذرعشق و معرفت رادر کویر وجودم میکارد وامیدبه رحمت حق را در دلم زنده میکند.
اری! اذان صدای ملایکه های خداست که خوش امد می گویند به نمازگزاران و بالهای خود را بر زمین می گسترانند تا فرش زمینیانی باشد که دعوت حق را لبیک گفته اند . نماز! اری واژه ی نماز که می شنوم پیمانه وجودم از لطف و رحمت حق لبریز می شود و غنچه های وصل در باب وجودم شکوفا می شود چرا که نماز مشق عارفان و عاشقان است ، نماز نور دیده ی اهل یقین است. نمازچشمه جوشان و زلال توحید و معرفت است و نماز وسیله عروج انسان به معراج است.
صدای بانگ خوش اذان که روزانه پنج بار طنین انداز روح بشریت می شود و با صدای در امدن اذان مردم از جای خود بلند می شود و وضو می گیرند و یا به صدا در امدن اذان مردم از جای خود بلند می شود و وضو می گیرند و یا در خانه به صورت فرادی و یا در مسجد به صورت جماعت نماز خود را می خوانند و دست به دعا به سمت پروردگار می برند و طلب مغفرت و امرزش می کنند.
اذان که با بزرگی خداوند شروع می شود و بابزرگی خدا و نبود هیچ معبودی جز او به اتمام می رسد و در این راه برای به صدا در اوردن اذان خیلی از پیامبران و انسان های بزرگ تمام تلاش خود را کرده اند و جان خود را در این میان از دست داده اند تا همیشه اذان به صدا در بیاید تا شاید حتی یک نفر از خواب غفلت برخیزد و دست از گناه بکشد.
اهمیت اذان از این جهت است که به انسان یادآوری میکند که خدا بزرگ است و خدایی جز خدای یکتا وجود ندارد و گواهی میدهد به فرستادش حضرت محمد(ص) و ولی خودش حضرت علی (ع) و دعوت میکند به سوی نماز و اعلام میکند که راه رسیدن به رستگاری نماز است و بهترین کارهاست و دوباره به بزرگی خدا و یکتا بودن خالق هستی تأکید میکند و هرمرتبه دوبار تکرار میشود که شاید بار اولش را نشنیدند ولی از بار دوم غفلت را کنار بگذارند . با علم به اهمیت اذان انشای خود را در باره اذن آغاز میکنم.
معنی کلمه اذان یعنی آگاه کردن، فراخواندن هم معنی میدهد و عبادتی ست که از جانبه خداوند یکتا به پیامبر(ص) وحی شده است که انسان را به زمان اقامه نماز فرابخواند و آگاه کند ،
نصف شب بود داشتم با تبلتم ور میرفتم که یهو صدای اذان رو شنیدم . ساعت ۴.۴۵دقیقه بود … میخواستم برم نماز بخونم که احساس کردم یه چیزی داره جلومو میگیره. اذان هنوز تمام نشده بود و من هم دو دل بودم که نماز بخوانم یا با تبلتم ور برم .
حی الفلاح حی الفلاح
بشتابید به سوی رستگاری .بشتابید به سوی رستگاری