
اقتصاد۲۴- در هفته کارگر، بحث معیشت، امنیت شغلی و خدمات رفاهی کارگران و بازنشستگان میبایست با تاکید بیشتری مورد توجه قرار بگیرد. در حالی که از بستههای حمایتی و برنامههای تثبیت بازار کار سخن به میان میآید، کارگران همچنان با این پرسش ساده روبهرو هستند: افزایش حقوق در کدام نقطه از زندگی، خودش را به سفره آنها میرساند؟
حداقل دستمزد و مزایای کارگران با مصوبه شورای عالی کار افزایش یافته و رقم حداقل دستمزد ساعتی به ۷۵۶ هزار و ۵۰ ریال و حقوق پایه ماهانه به حدود ۱۶۶ میلیون ریال رسیده، اما به اعتقاد فعالان کارگری همچنان فاصلهای انکارنشدنی بین درآمد و هزینههای واقعی زندگی آنها وجود دارد. فاصلهای در هر فاکتور خرید خود را نشان میدهد و اجاره خانهای که با شروع هر ماه، بیش از نیمی از حقوق آنها را میبلعد. البته مزایایی، چون حق مسکن ۳ میلیون تومانی، بن کارگری و حق تاهل هم به کارگران تعلق میگیرد.
با این همه، میان ارقام رسمی و روایاتی از تجربه زیسته کارگران تناقضهایی دیده میشود. دستمزدی که فعلا معیار بقاست و در این اقتصاد تورمزدهی امروز دردهای کمتری را دوا میکند.
