
اقتصاد۲۴- بازار موبایل ایران دیگر شباهتی به یک مرکز داد و ستد کالای دیجیتال ندارد؛ بیشتر شبیه به تالار شیشهای بورس در روزهای قرمزپوش است که هر لحظه، عددی درشتتر بر پیشانی ویترینهایش نقش میبندد. در بهار ۱۴۰۵، در حالی که ریال تحت فشار شدیدترین تورم تاریخ معاصر و تبعات نظامی درگیریهای منطقهای، بخش عمدهای از ارزش خود را از دست داده، بازار موبایل به خط مقدم لمس فقر تبدیل شده است. اگر روزگاری خرید یک گوشی هوشمند، جزیی از مخارج عادی سبد خانوار بود، امروز این کالا به یک سرمایهگذاری سنگین تبدیل شده که عبور از ویترین فروشگاههای آن، لرزه بر اندام حقوقبگیران میاندازد.
دیگر چیزی به نام «گوشی اقتصادی» در بازار ایران وجود خارجی ندارد. آنچه در بازارهای جهانی به عنوان میانرده برای استفادههای روزمره شناخته میشود، در بازار تهران با قیمتهایی عرضه میشود که تا همین دو سال پیش متعلق به آخرین مدلهای پرچمدار بود. امروز یک کارمند با حداقل حقوق ۲۱ میلیون تومانی برای خرید یک گوشی میانرده که تنها کارراهانداز محسوب میشود، باید ۵ ماه تمام از خورد و خوراک و اجارهخانه بگذرد تا بتواند هزینه خرید آن را تامین کند.
