اقتصاد۲۴- ایالات متحده و ایران ممکن است در آستانه دستیابی به توافقی برای پایان دادن به جنگ جاری میان خود باشند. چنین توافقی میتواند برای اقتصاد جهانی اهمیت بسیار زیادی داشته باشد، زیرا بسته شدن تنگه هرمز آسیبهای قابلتوجهی به تجارت و بازارهای انرژی وارد کرده است. با این حال، شاید بیشترین تاثیر این توافق بر خود ایران باشد؛ کشوری که ماهها تحت محاصره شدید اقتصادی اعمالشده از سوی آمریکا قرار داشته و سالها نیز با تحریمهای گسترده بینالمللی دستوپنجه نرم کرده است. در این میان پرسشهای مهمی مطرح میشود: ایران چه نوع کاهش یا لغو تحریمهایی را میتواند انتظار داشته باشد؟ اقتصاد این کشور در دوران جنگ و تحت فشار محاصره آمریکا چگونه دوام آورده است؟ و آیا وضعیت تنگه هرمز روزی به شرایط پیش از جنگ بازخواهد گشت؟ این پرسشها محور گفتوگوی اخیر کامرون آبادی معاون سردبیر فارن پالیسی با آدام توز اقتصاددان و ستوننویس مجله فارن پالیسی در پادکست مشترک آنها، Ones and Tooze، بوده است.
کامرون آبادی از آدام توز میپرسد که مهمترین امتیازهای اقتصادی احتمالی برای ایران چه خواهد بود و آزادسازی داراییهای بلوکهشده چگونه میتواند عملی شود. توز توضیح میدهد که موضوع اصلی، مجموعهای از داراییهای مسدودشده ایران در نقاط مختلف جهان است. این داراییها شامل مطالبات دولت ایران، بانکهای ایرانی، شرکتها و تامینکنندگان ایرانی از سایر کشورها میشود. برآوردها نشان میدهد که ارزش این داراییها ممکن است به ۱۲۰ تا ۱۳۰میلیارد دلار برسد؛ رقمی که معادل حدود یکسوم تولید ناخالص داخلی فعلی ایران است. به گفته او، نکته مهم این است که بخش عمده این داراییها در خاک آمریکا قرار ندارند. این اموال عمدتا به دلیل تهدید آمریکا به اعمال «تحریمهای ثانویه» علیه هر کشوری که با ایران همکاری اقتصادی داشته باشد، مسدود شدهاند. به همین دلیل، پولهایی که متعلق به ایران هستند در کشورهایی مانند کرهجنوبی، قطر، هند و برخی کشورهای حوزه خلیج فارس نگهداری میشوند.