واقعه غدیر در تاریخ اسلام، تنها یک رویداد عبادی یا یادآور خاطرهای بزرگ از زندگی پیامبر اکرم(ص) نیست، بلکه نقطهای تعیینکننده در فهم تداوم هدایت دینی پس از رحلت پیامبر(ص) به شمار میآید. در نگاه شیعه، غدیر روزی است که پیامبر اسلام(ص) در بازگشت از حجةالوداع، پیام ولایت امیرالمؤمنین علی(ع) را در برابر جمع بزرگی از مسلمانان اعلام کردند و بدین ترتیب، مسیر آینده امت اسلامی را با معیار امامت و ولایت پیوند زدند.
اهمیت غدیر از آن روست که این واقعه، دین را از خطر بیسرپرستی، پراکندگی در تفسیر و فاصله گرفتن از عدالت مصون میدارد. غدیر تنها اعلام محبت نسبت به امیرالمؤمنین(ع) نیست، بلکه اعلان یک جایگاه هدایتی است؛ جایگاهی که در آن، رهبری دینی، تبیین معارف، پاسداری از حقیقت، صیانت از کرامت انسانها و استمرار تعلیم و تفسیر صحیح دین معنا پیدا میکند.
در غدیر، دست امت اسلام در دست امامی قرار گرفت که متصل به علم الهی است و از این منبع لایزال بهرهمند است؛ امامی که پس از پیامبر اکرم(ص)، مرجع فهم درست دین، پاسدار حقیقت وحی و راهبر جامعه در مسیر عدالت و هدایت خواهد بود. از این رو، غدیر صرفاً پایان یک مرحله تاریخی نیست، بلکه آغاز مرحلهای از استمرار هدایت الهی در قالب امامت است.