در زمانهای که صداها بسیارند و ماندگاری اندک، برخی صداها فراتر از یک ابزار ارتباطی، به بخشی از حافظه جمعی یک ملت تبدیل میشوند؛ بهروز رضوی از همین جنس صداها بود؛ صدایی آرام، موقر و آشنا که سالها در فضای رادیو، کتابهای صوتی و روایتهای تاریخی طنین انداخت و در ذهن مخاطبان ماندگار شد.
بهروز رضوی که در دهم دیماه ۱۳۲۶ در تهران متولد شد، مسیر هنری خود را از رادیو آغاز کرد؛ جایی که در سال ۱۳۴۷ بهعنوان نویسنده گروه «ادب امروز» وارد آن شد و اندکی بعد با عبور از آزمون گویندگی، به یکی از صداهای شاخص رادیو بدل شد؛ او همواره خود را فرزند رادیو میدانست و شاید همین نسبت عمیق با این رسانه بود که صدایش را به بخشی از زندگی روزمره مخاطبان تبدیل کرد.
رضوی تنها یک گوینده نبود؛ او راوی فرهنگ و ادبیات بود. سالها اجرای برنامه «کتاب شب» و معرفی بیش از هزار کتاب در این برنامه، نشان میدهد که صدای او پلی میان مخاطبان و جهان ادبیات بود. روایت آثار نویسندگانی چون صادق هدایت در قالب کتابهای صوتی، خوانش متون کلاسیک مانند «منتخب مثنوی معنوی» و اجرای آثار متنوع ادبی، گواهی است بر پیوند عمیق او با زبان و ادبیات فارسی.