اقتصاد۲۴- در صف نانوایی، قیمتها دیگر فقط روی تابلو نوشته نمیشوند؛ روی تصمیم روزانه خانوار هم حک میشوند. یک خانواده کارگری که تا دیروز نان را مطمئنترین قلم سفره میدانست، امروز باید پیش از خرید، میان چند پرسش ساده، اما تلخ انتخاب کند: نان یارانهای پیدا میشود یا نه؟ باید چند محله دورتر رفت؟ سنگک و بربری هنوز در دسترس است یا باید به لواش و تافتون بسنده کرد؟ و مهمتر از همه، وقتی حداقل مزد ماهانه هر کارگر به محدوده ۱۶ میلیون تومان رسیده است، فقط نان ماهانه خانوار چه سهمی از این درآمد را میبلعد؟
نان در اقتصاد خانوار ایرانی همیشه بیش از یک کالای خوراکی بوده است. در بسیاری از خانههای کارگری، وقتی گوشت، مرغ، ماهی، لبنیات و حتی تخممرغ از سبد روزانه عقب مینشینند، نان آخرین چیزی است که باقی میماند. اما اکنون همین آخرین پناه سفره نیز گران شده است؛ آن هم نه با شیبی آرام، بلکه با جهشی که دادههای رسمی آن را تأیید میکنند.
بنا بر گزارش مرکز آمار ایران از شاخص قیمت مصرفکننده در اردیبهشت ۱۴۰۵، تورم سالانه گروه «نان و غلات» به ۱۱۴.۲ درصد و تورم نقطهبهنقطه آن به ۱۴۰.۶ درصد رسیده است. به بیان ساده، خانواری که سال گذشته برای مقدار مشخصی نان عددی پرداخت میکرد، اکنون برای همان الگوی مصرف باید بیش از دو برابر هزینه کند.