ربات‌ها در سال ۲۰۲۶ چقدر به انسان شبیه‌تر می‌شوند؛ ۵ مرحله حساس رباتیک

این تغییر، یک تحول راهبردی و بنیادین در نقشه راه اتوماسیون محسوب می‌شود. بسیاری از پروژه‌های کلاسیک، ربات را در محیط‌های کنترل‌شده و جدا از انسان تعریف می‌کردند که شامل مسیر مشخص، وظیفه ثابت، خطا‌های محدود و تعامل انسانی حداقلی بود، اما ربات‌های نسل جدید باید در کنار انسان، در فضا‌های باز و نیمه‌ساختاریافته کار کنند؛ باید نیت را بفهمند، با عدم قطعیت کنار بیایند و همکاری را یاد بگیرند. به تعبیر مدیرعامل شرکت «RealSense»، صنعت رباتیک در حال حرکت از «اتوماسیون ایزوله» به «خودمختاری مشترک» است؛ جایی که ربات‌ها دیگر صرفاً دستورات را اجرا نمی‌کنند، بلکه نقش خود را در یک ماموریت مشترک می‌فهمند.

ربات‌ها در سال ۲۰۲۶ چقدر به انسان شبیه‌تر می‌شوند؛ ۵ مرحله حساس رباتیک

چهارشنبه ۲۴ دی ۱۴۰۴ – ۰۸:۲۷

بر اساس داده‌های ارائه شده درباره محصولات رباتیک موجود در این نمایشگاه بین المللی، ربات‌ها از مرحله جذابیت نمایشی عبور کرده‌اند و به «ضرورت عملیاتی» نزدیک می‌شوند.

به گزارش بازارکار، برگزاری دوره اخیر نمایشگاه «CES ۲۰۲۶» یک پیام روشن برای صنعت فناوری داشت. بر اساس داده‌های ارائه شده درباره محصولات موجود در این نمایشگاه بین المللی، ربات‌ها از مرحله جذابیت نمایشی عبور کرده‌اند و به «ضرورت عملیاتی» نزدیک می‌شوند. از کارخانه‌ها و انبار‌ها تا بیمارستان‌ها و فضا‌های عمومی، مسئله اصلی دیگر صرفاً ساخت ربات یا افزایش قدرت موتور و بازو نیست، بلکه توانایی ربات برای زیستن در محیط انسانی نقش حیاتی و تعیین یافته؛ محیطی که ساختارمند، قابل پیش‌بینی و ثابت نیست. در چنین فضایی، «ادراک دیداری» و به‌طور مشخص درک عمق، ترکیب حسگر‌ها و آگاهی لحظه‌ای از حرکت، به هسته سخت رقابت تبدیل می‌شود.

از منظر سیاست‌گذاری و مدیریت فناوری، سازمان‌ها باید از نگاه مبتنی بر «خرید ربات» به نگاه «طراحی قابلیت» حرکت کنند. سرمایه‌گذاری در ادراک، داده، شبیه‌سازی و اکوسیستم یکپارچه همان چیزی است که اتوماسیون را از یک پروژه نمایشی و آزمایشگاهی به یک مزیت رقابتی پایدار تبدیل می‌کند. وقتی ربات‌ها جهان خود را ببینند و جایگاهشان را در ماموریت مشترک بفهمند، خودمختاری از حالت فردی به همکاری تبدیل می‌شود و جهان فیزیکی، در مقیاس سیستم‌ها، قابل برنامه‌ریزی خواهد شد.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری