علی رویینتن کارگردان سینما با اشاره به اینکه چند فیلمنامه آماده تولید دارد گفت که دریافت طرحها به صورت پیچینگ توسط ارگانها اتفاق خوبی است اما چیزی که بیش از همه اهمیت دارد خروجی نهایی اثر است.
علی رویینتن کارگردان سینما در گفتگو با سوره سینما درباره فعالیتهای اخیرش بیان کرد: من از سال ۱۳۸۸ عملاً بیکار بودهام و به نظر میرسد تا آخر عمر نیز همین وضعیت ادامه یابد، مگر اینکه خودم دست به کاری بزنم. با این حال اشتیاق فراوانی برای کار دارم. سناریوهای آمادهای دارم؛ فیلمنامههای جنگی، دفاع مقدس، اجتماعی، ارزشی و خانوادگی اما هیچ سازمانی از من دعوت نکرده است. من نه در فضای مجازی حضوری فعال دارم، نه در مرکز توجه رسانهای هستم و نه هزینهای برای خبرپراکنی و جلب توجه مدیران صرف میکنم. به همین دلیل، امروز چون جزیرهای تنها هستم.
وی درباره ساخت فیلم درباره جنگ رمضان گفت: در مورد جنگ اخیر هرکس اکنون بخواهد کاری انجام دهد، صرفاً میتواند اثری خبری یا مستند بسازد که به گمان من چندان مفید نخواهد بود. بهتر است چند ماهی بگذرد، مسئله رسوب کند، سپس به تولید درام و فیلمنامه پرداخته شود. من احساس میکنم فیلمنامهنویسی و فیلمسازی مقاومت در ایران پس از این جنگ، ژانر جدیدی پیدا کرده و شروعی تازه برای سینمای ایران به همراه آورده است.