مستند «اژدر خالکوب» ساخته علی قاسمی پرتره مردی است با زندگی پرفراز و نشیب که از نقاشی و طراحی به سینما روی آورد، اما در حاشیه و گمنام ماند.
سوره سینما – یک مستند کوتاه که هر چه پیش میرود، جذابتر میشود. «اژدر خالکوب» در نگاه اول شبیه انبوه مستندهایی است که یک شخصیت معمولی را محور قرار میدهند، فیلمهایی ساده که پیچیدگی و ابهام ندارند و از خلال روایت یک زندگی معمولی پیش میروند. اما اژدر، بیش از یک سوژه است، پیرمردی حاشیهنشین با زندگی بسیار محقر که زندگی عجیبی داشته، از علاقه به نقاشی و ساخت پرده، تا دل بستن به سینما و حتی تجربه بازیگری در خاطر او و خانوادهاش نمیگنجیده، اما زندگی با اژدر بازیهای فراوانی داشته. علی قاسمی در این فیلم کوشیده در فرصتی نیمساعته و با سرعت فراوان به این زندگی سرک بکشد و درنهایت دوربینش را از اتاقِ جالب و به هم ریخته اژدر بیرون بیاورد و او را تنها بگذارد. با یک زندگی که شبیه سینماست، حتی اگر مثل سینما رویه شیرین و پر زرق و برقی نداشته باشد.
زبان فیلم ترکی است، اژدر کمتر فارسی صحبت میکند، این ممکن است ارتباط تماشاگر را با فیلم به هم بزند، یا مخدوش کند، اما برای تماشاگری که با فیلم همراه شود، شخصیت اژدر، با سیگار کشیدنهای مدام، دستهای لرزانی که رویشان خال کوبیده، حلقههای فیلم مانده در قفسه و لیوانهای چای، معنا پیدا میکند و سیمای او بهعنوان یکی از قربانیان سرنوشت (یا سینما) کامل میشود.