سینماپرس: فیلم سینمایی «کوچ» را میتوان یکی از آثار قابل توجه این دوره از «جشنواره فیلم فجر» دانست؛ اثری پرتره و در گونه «سینمای استراتژیک» که با ساختاری روایتمحور اقدام به بازنمایی سالهای کودکی، نوجوانی و جوانی یکی از شناخته شدهترین قهرمانان و اساطیر قرن اخیر ایران مینماید.
عباس علمداری/ فیلم سینمایی «کوچ» را میتوان یکی از آثار قابل توجه این دوره از «جشنواره فیلم فجر» دانست؛ اثری پرتره و در گونه «سینمای استراتژیک» که با ساختاری روایتمحور اقدام به بازنمایی سالهای کودکی، نوجوانی و جوانی یکی از شناخته شدهترین قهرمانان و اساطیر قرن اخیر ایران مینماید و در سطحی فراتر از یک بازگویی خطیِ زندگینامه حرکت میکند و میکوشد ریشههای شکلگیری شخصیت قهرمان خود را در بستر خانواده، زیست اجتماعی و تجربههای نسلی جستوجو کند. اثری که تمرکز اصلی آن بر پیوند میان نسلها و فرآیند تدریجی رشد و تکامل انسان است؛ مسیری که نه به عنوان یک قهرمانسازی صرف، بلکه به مثابه شکلگیری یک هویت انسانی روایت میشود. البته در این میان «کوچ» اثر بیاشکال و ایرادی نیست و هم از لحاظ فرم سینمایی و هم از جهت محتوا دارای خللها و نواقصی میباشد. نواقصی که همچون کتک کاری «قاسم سلیمانی» در دفاع از «شاه» و عدم نمایش سیر تحولی او تا رسیدن به باورمندی و رسیدن به «امام خمینی» و … در جای جای این اثر قابل ذکر بوده و در عین حال با استفاده از نظرات کارشناسی خبرگان امر، از قابلیت برطرف شدن در نسخه نهایی برخوردار میباشد.