معنی و مفهوم شعر حمله حیدری فارسی پایه یازدهم از باذل مشهدی
در این پست، معنی و مفهوم شعر حمله حیدری از باذل مشهدی ( کتاب فارسی یازدهم ) را برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.
این شعر زیبا و حماسی، بخشی از دلاوری های حیدر کرار، علی ابن ابیطالب علیه السلام را در جنگ بدر نشان می دهد. هنگامی که حضرت با سرکرده سپاه کفر یعنی عمرو بن عبدود جنگید و او را قهرمانانه به هلاکت رساند.
معنی شعر حمله حیدری
۱- دلیران میدان گشوده نظر / که بر کینه اوّل که بندد کمر
معنی: پهلوانان و جنگاوران میدان جنگ، منتظر بودند که ببینند چه کسی از روی دشمنی جنگ را آغاز می کند.
مفهوم: هیچ گاه مسلمانان شروع کننده جنگ نبودند چراکه در دین اسلام به دفاع از خود دستور داده شده نه آغاز گری برای جنگ.
۲- که ناگاه عمرو آن سپهر نبرد / برانگیخت ابرش برافشاند گرد
۲۶- غضنفر بزد تیغ بر گردنش / در آورد از پای، بی سر تنش معنی: حضرت علی شمشیرش را بر گردن عمرو زد و او را از پا در آورد و سر از تنش جدا کرد. ۲۷- دم تیغ بر گردنش چون رسید / سر عمرو صد گام از تن پرید معنی: تیغ شمشیر که به گردن عمرو خورد، از شدت ضربه، سر عمرو صد گام آن طرف تر پرید. ۲۸- چو غلتید در خاک آن ژنده فیل / بزد بوسه بر دست او جبرئیل معنی: چون آن جنگاور عظیم الجثه به دست حضرت علی به زمین افتاد و به هلاکت رسید، جبرئیل برای تشکر، دستان حضرت را بوسید. پیشنهادی: زندگی نامه باذل مشهدی اختصاصی-دانشچی