این نمایش برای خنداندن نیست!

ایمان دبیری، کارگردان و بازیگر نمایش «وقتی وودی آلن مادام بوآری را ترجیح می‌دهد» گفت این اثر، در کنار فضای کمدی، تلاش می‌کند مخاطب را به فکر کردن درباره رویاها و واقعیت دعوت کند.
ایمان دبیری، کارگردان و بازیگر نمایش «وقتی وودی آلن مادام بوآری را ترجیح می‌دهد» گفت این اثر، در کنار فضای کمدی، تلاش می‌کند مخاطب را به فکر کردن درباره رویاها و واقعیت دعوت کند.

ناصر ارباب/صبا، نمایش «وقتی وودی آلن مادام بوآری را ترجیح می‌دهد» به نویسندگی سجاد افشاریان و کارگردانی ایمان دبیری این روزها در عمارت هما، سالن شماره ۲ روی صحنه است. نمایشی با فضایی فانتزی که در قالب طنز، قصه انسان‌هایی را روایت می‌کند که در جست‌وجوی آرزوهای خود هستند و با فاصله میان خیال و واقعیت روبه‌رو می‌شوند.
ایمان دبیری در گفت‌وگو با خبرنگار صبا درباره دلیل انتخاب این نمایشنامه گفت: «من همیشه به آثار فانتزی علاقه داشته‌ام و احساس می‌کنم این جنس کارها می‌توانند مفاهیم جدی را در قالبی متفاوت به مخاطب منتقل کنند. دغدغه این نمایشنامه هم محدود به زمان یا جامعه خاصی نیست. قصه آدم‌هایی است که برای رسیدن به رویاهایشان تلاش می‌کنند، اما وقتی به آنچه می‌خواستند نزدیک می‌شوند، متوجه می‌شوند واقعیت با تصویری که در ذهنشان ساخته بودند تفاوت دارد. به نظرم این تجربه‌ای است که تقریباً همه آدم‌ها در زندگی آن را لمس کرده‌اند و به همین دلیل این نمایش همچنان برای مخاطب امروز قابل لمس است.»
وی درباره بازتولید این اثر پس از اجرای آن در شیراز نیز اظهار کرد: «این متن سال‌ها پیش توسط سجاد افشاریان برای ما نوشته شد و همان زمان تجربه بسیار خوبی از اجرای آن داشتیم، اما احساس می‌کردم آن اجرا آن‌طور که باید دیده نشد. همیشه دوست داشتم دوباره سراغ این نمایشنامه بروم و آن را با امکانات و تجربه امروز روی صحنه بیاورم. قطعاً خاطرات مشترک من و سجاد از آن سال‌ها هم در این انتخاب بی‌تأثیر نبود.»
دبیری درباره روند تولید نمایش توضیح داد: «این پروژه نزدیک به یک سال زمان برد. در طول این مدت چند بار بازیگران تغییر کردند؛ بعضی به دلیل مشغله کاری و بعضی هم به دلیل اینکه نتوانستیم به استانداردی که برای کار در نظر داشتیم برسیم. ترجیح دادیم زمان بیشتری صرف کنیم اما در نهایت اجرایی روی صحنه برود که از آن دفاع کنیم. برای ما کیفیت مهم‌تر از سرعت رسیدن به اجرا بود.»
وی درباره تجربه همزمان بازیگری و کارگردانی نیز گفت: «شاید سخت‌ترین بخش این پروژه همین بود. کارگردان باید بیرون صحنه باشد، اجرا را ببیند، ایرادها را پیدا کند و ایده‌هایش را منتقل کند، اما وقتی خودت بازیگر هم هستی، این امکان را نداری. خوشبختانه دستیاران بسیار خوبی کنارم بودند و کمک کردند بتوانیم این شرایط را مدیریت کنیم، اما با همه این‌ها تجربه بسیار دشواری بود و فکر می‌کنم بعید است دوباره سراغ چنین کاری بروم.»

منبع  : رسانه فرهنگ هنر صبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *