معنی و مفهوم شعر صبح ستاره باران فارسی پایه دوازدهم از محمدرضا شفیعی کدکنی 🌟
در این پست، معنی و مفهوم شعر صبح ستاره باران از محمدرضا شفیعی کدکنی را از کتاب فارسی دوازدهم برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.
معنی شعر صبح ستاره باران
ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران
بیداری ستاره در چشم جویباران
معنی: ای که از برگ های خیس خورده در اثر باران، مهربان و لطیف تری – ای کسی که همچون تابش شبانگاهی ستاره های نورانی بر روی آب هستی. (که چهره ای درخشان داری)
آیینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل
لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران
معنی: نگاه تو همچون آیینه زلال و شفافی است که روشنایی صبح و زیبایی ساحل در آن دیده میشود – لبخندهای هرازگاهی ات همچون چشمک زدن های هرازگاهی ستارگان در آسمان >پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوارِ زندگی را زینگونه یادگاران
معنی: قبل از ما هم افراد بسیاری بودند که عشق و عاشقی کردند و آن را مانند قابی بر دیوار زندگی نصب کردند و عشقشان را برای آیندگان به یادگار گذاشتند. (نه آنکه عشقشان نابود شده باشد.)
این نغمه محبت بعد از من و تو مانَد
تا در زمانه باقیست، آواز باد و باران
معنی: آواز زیبای عشق من و تو همچون آواز دائمی باد و باران، برای همیشه باقی خواهد ماند. (تا آواز باد و باران هست، آواز عشق ما هم هست.)
بیشتر بخوانید: زندگینامه شفیعی کدکنی
اختصاصی-دانشچی