به گزارش صراط به نقل از خبرورزشی، مرتضی پورعلیگنجی مثل سردار آزمون یا علیرضا جهانبخش، در نیمه نخست دهه ۹۰ شمسی بدون استفاده از ویترین تیمهای بزرگ و پرطرفدار به تیم ملی رسید و سپس لژیونر شد. معمولاً مدافعان کمتر از پستهای تهاجم”ی لژیونر میشوند و پورعلیگنجی از این بابت هم استثنا بود و تداوم بیشتری هم نسبت به خیلیها داشت، همینطور تنوع که از چین تا لیگهای عربی در خاورمیانه بازی کرد.
فرق بزرگ او با سردار و جهانبخش این بود که او در لیگ برتر فیکس بازی کرد و با تجربهای بیشتر نسبت به آن دو نفر لژیونر شد. کسی که در نفت تهران، پورعلیگنجی را از خط میانی به قلب دفاع برد و بازی داد تا به تیم ملی برسد، علیرضا منصوریان بود. او که وقتی به استقلال رفت، پورعلیگنجی را میخواست، اما این بازیکن اصرار داشت که پرسپولیسی است. برای سالها در ابتدای هر فصل نام او به پرسپولیس لینک میشد تا اینکه بالاخره بعد از بازی در دومین جام جهانی عمرش به پرسپولیس آمد.