معنی شعر دماوندیه (محمد تقی بهار)

معنی و مفهوم شعر دماوندیه فارسی پایه دوازدهم از محمد تقی بهار  🏔

در این پست، معنی و مفهوم شعر دماوندیه از محمد تقی بهار را از کتاب فارسی دوازدهم برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.

معنی شعر دماوندیه

۱- ‌ای دیو سپید پای در بند‌
ای گنبد گیتی ‌ای دماوند

معنی: ای قله دماوند که همچون دیو گرفتار و اسیری! ای گنبد برافراشته ی دنیا ای دماوند.

2- از سیم به سر یکی کله خود
ز آهن به میان یکی کمربند

معنی: برف ها همچون کلاه جنگی نقره ای بر سر تو هستند و سنگ ها و صخره ها کمربند نگه دارنده تو اند.

3- تا چشم بشر نبیندت روی
بنهفته به ابر چهر دلبند

معنی: برای این که آدp> 

20- بفکن ز پی این اساس تزویر
بگسل ز پی این نژاد و پیوند

معنی: این بنای دورویی و دشمنی را از ریشه تمام نسل ها از بین ببر.

21- برکن ز بن این بنا که باید
از ریشه بنای ظلم برکند

معنی: بنای ظلم و و ستم را از ریشه نابود کن زیرا باید هر ظلمی را از ریشه نابود و منهدم کرد.

22- زین بی خردان سفله بستان
داد دل مردم خردمند

معنی: از دشمنان نادان و بی خرد و پست، انتقاد مردم دانا را بگیر.

پیشنهادی: زندگینامه محمد تقی بهار

اختصاصی-دانشچی

منبع  : دانش چی