امام علی(ع)، انسانی بزرگ است که نباید او را تنها به پهلوانی و کندن درِ خیبر محدود کرد. او ابوالبشرِ معنوی و الگوی جاودانهای است که برای تمام اعصار و قرون و برای همه انسانها سخن برای گفتن، راه برای نشان دادن، الگویی برای زیستن، فکری برای اندیشیدن و انسانیتی برای تعالی و اوج گرفتن دارد.
و امام ما، برای امروزِ ما ایرانیان نیز سخن برای گفتن و درسی برای عبرت گرفتن دارد؛ درسی که با تأمل در یک حکمت از نهجالبلاغه میتوان آن را فرا گرفت.
به گزارش روابط عمومی به نقل از ایکنا؛ محمدهادی امینناجی، نهجالبلاغهپژوه و رئیس انجمن علمی نهج البلاغه ایران، به تحلیل حکمت ۸۲ نهجالبلاغه و درسهایی که ما ایرانیان امروز میتوانیم از این حکمت فرابگیریم پرداخته است
امیرالمؤمنین، شخصیتی بینظیر است که در هنگامههای گوناگون، موجب سرافرازی اسلام و مسلمانان شده است؛ شخصیتی که روزگاری با صبر اجتماعی خود در مسائل مختلف سیاسی، سبب اعتلای اسلام و حفظ وحدت جامعه مسلمانان و روزگاری دیگر، در بستر پیامبر(ص) آرمید و موجب سلامت و پایداری نبی مکرم اسلام و استمرار دین خدا، حتی پیش از هجرت به مدینه، شد.
در روزگار کنونی، هنگامهای که سختیها و فشارهای سنگینی بر مردم خوب، مهربان و مقاوم ایران وارد میشود، نیاز آن است که نیمنگاهی به سخنان گهربار حضرت علی(ع) ــ که گزیدههایی از آن، به همت سید رضی در نalign:justify”>در جمعبندی باید گفت، حکمت ۸۲ نهجالبلاغه به ما توصیه میکند که برای اموری که اثری بسیار بلند و بینظیر در زندگی شخصی، جمعی و اجتماعی ما دارند، با سرعت اقدام کنیم. چهار مورد از این خصلتها (امید به خدا، ترس از گناه، نگفتن «نمیدانم» و آموختن)، با نگاه سلبی و یکی (صبر) با نگاه ایجابی و شبهه فعل امری مطرح شده است. امام در زیبایی صبر، شباهتی را بیان میکنند و میفرمایند صبر برای ایمان مانند سر برای بدن است؛ بدین معنا که بدنِ بیسر استمرار و حیاتی ندارد و ایمان بدون صبر نیز استمرار نمییابد و نمیتوان آن را «باور به غیب» نامید.
امیدوارم خداوند به مردم صبور ایران، همراهی و معیت خود را بیش از پیش نشان دهد و طعم شیرین پیروزی را بر مردم صبور ایران در مقابله با ظالمان و ستمکاران، هرچه سریعتر و بیشتر بچشاند.
منبع :دانشگاه پیام نور