به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج هنرمندان کشور؛ دکتر محسن جوادی؛ پژوهشگر رسانه و فرهنگ در واکنش به نامه اخیر خانه سینما به رئیسجمهور درباره رفتار برخی نهادهای امنیتی و قضایی با سینماگران نوشت:
خانه سینما از «وحدت ملی» سخن گفته و رفتار برخی نهادها را در مسیر عکس این وحدت دانسته است. اما پرسش اینجاست: آیا وحدت ملی فقط زمانی اهمیت دارد که پای برخورد با اعضای خانه سینما در میان باشد؟ اگر خانه سینما خود را یک نهاد صنفی مسئول میداند، باید در برابر رفتار اعضای خود نیز احساس مسئولیت کند. نمیتوان از یک سو هرگونه برخورد با سینماگران را نشانه واگرایی دانست و از سوی دیگر در برابر اظهارنظرها و رفتارهایی که در شرایط حساس کشور میتواند موجب التهاب، دوقطبیسازی و تشویش افکار عمومی شود، سکوت کرد. در روزهایی که کشور با تهدید و فشار خارجی مواجه است و حفظ انسجام اجتماعی و امنیت ملی اهمیتی دوچندان دارد، برخی چهرههای سینمایی با طرح شعارهایی نظیر «نه به اعدام»، بدون توجه کافی به ماهیت پروندهها و احکام قضایی، درباره افرادی موضع گرفتهاند که بنا بر احکام صادرشده، به جرایم سنگین از جمله قتل مدافعان امنیت یا جرایم امنیتی محکوم شدهاند.
آیا خانه سینما در قبال چنین مواضعی هیچ مسئولیتی ندارد؟ اگر خانه سینما برای رفتار نهادهای امنیتی و قضایی پاسخ میخواهد، جامعه نیز حق دارد از خانه سینما درباره رفتار اعضای خود پاسخ بخواهد. خانه سینما قرار نیست جای دستگاه قضایی بنشیند و درباره مجرمیت افراد تصمیم بگیرد؛ اما بهعنوان نهاد صنفی، موظف است نسبت به رفتار حرفهای و اجتماعی اعضای خود حساس باشد. وظیفه صنفی صرفاً حمایت از اعضا در هنگام مواجهه با نهادهای حاکمیتی نیست. صنف، مسئولیت دارد؛ حمایت دارد، اما پاسخگویی هم دارد. نمیتوان هر اظهارنظر مسئلهساز یک هنرمند را به «آزادی بیان» تقلیل داد و هر واکنش قانونی به آن را «فشار بر جامعه هنری» تلقی کرد.