جهان معاصر زیربار فردگرایی افراطی، گسستهای اجتماعی و خستگیهای روحی انسان امروز، بیش از هر زمان دیگری تشنه الگویی نو برای زیست جمعی و همدلی صادقانه است.
جهان معاصر زیربار فردگرایی افراطی، گسستهای اجتماعی و خستگیهای روحی انسان امروز، بیش از هر زمان دیگری تشنه الگویی نو برای زیست جمعی و همدلی صادقانه است. در این میان، رستاخیز عظیم اربعین حسینی با شکوه خیرهکننده خود، تمام معادلات علوم اجتماعی معاصر را برهم زده است؛ حرکتی سراسر عشق و معرفت که میلیونها دلِ شیفته را فراتر از قومیت، رنگ و طبقه اجتماعی، گرد خورشید پرفروغ حضرت اباعبدالله الحسین(ع) جمع میکند. اما راز این همبستگی بینظیر و خودجوش در دنیای پر از تعارض امروز چیست؟ چگونه میتوانیم ظرفیتهای پنهان فرهنگی و اجتماعی این راهپیمایی بینظیر را بشناسیم تا این حضور میلیونی، از یک مناسک سالانه به الگویی پایدار برای زیست مؤمنانه و تمدنسازی اسلامی تبدیل شود؟
در آستانه اربعین حسینی و در روزهایی که عالم، معطر به نام جانبخش سیدالشهدا(ع) است، برای واکاوی ابعاد عمیق اجتماعی، هویتساز و معنوی این حماسه عاشورایی، پای صحبتهای حجتالاسلام والمسلمین محسن اکبری شاهرودی، استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم نشستهایم. آنچه در ادامه میخوانید تحلیل وی از ظرفیتهای اجتماعی این پدیده عظیم انسانی است.
