با گیاه نیشکر بیشتر آشنا شوید!
نِیشِکَر گیاهی بلند است از جنس تباشیر ، از تیره غلات و بومی مناطق معتدل گرم تا مناطق حاره. بر اساس طبقهبندیهای مختلف، از ۶ تا ۳۷ گونه دارد. نیشکر دارای ساقه ضخیم و بند بند است و قسمت داخلی ساقه آن لیفی و حاوی مقادیر زیادی عصاره شکر میباشد. بلندی ساقهٔ آن بین ۲ تا ۶ متر میباشد.
معمولاً برای کاشت گیاه نیشکر از گونههای اصلاح شده آن استفاده میشود. این گیاه در حدود دویست کشور کشت میشود و از برداشت آن، هر سال در حدود ۱۳۲۴ میلیون تن شکر تولید میشود. در سال ۲۰۰۵ برزیل با اختلاف زیادی بزرگترین تولیدکنندهٔ نیشکر بودهاست.
خاستگاه اصلی نیشکر در جنوب شرقی آسیا است ولی خاستگاه گونههای مختلف آن، مناطق متفاوتی میباشد. مثلاً گونه باربری در هند یافت شدهاست و خاستگاه گونههای ادول و افیسینارم گینه نو است.
تاریخچه کشت گیاه نیشکر
کشت نیشکر در خوزستان 700 تا 800 سال قبل از میلاد رواج داشته و کلمه خوزستان به معنی شکرستان میباشد. آغاز فعالیت برای کشت نیشکر در خوزستان در سال 1316 الی 1318 بوده ولی شروع جنگ جهانی و کارشکنلسیم، آهن، منیزیم، پتاسیم و فسفر است.
افزایش انرژی بدن: به دلیل وجود قند طبیعی، نوشیدن آب نیشکر باعث افزایش سریع انرژی میشود و برای رفع خستگی مفید است.
مفید برای کبد: آب نیشکر در طب سنتی برای پاکسازی کبد و درمان زردی توصیه میشود.
بهبود عملکرد گوارش: فیبر موجود در ساقهی نیشکر به بهبود حرکات روده و جلوگیری از یبوست کمک میکند.
تقویت سیستم ایمنی بدن: ترکیبات آنتیاکسیدانی نیشکر با رادیکالهای آزاد مقابله میکنند و موجب تقویت سیستم ایمنی میشوند.
آبرسانی و سمزدایی: نوشیدن آب نیشکر به حفظ رطوبت بدن کمک کرده و در دفع سموم نقش دارد.
مناسب برای افراد دیابتی (در حد متعادل): برخلاف شکر تصفیهشده، آب نیشکر با شاخص گلیسمی پایینتر میتواند در حد کنترلشده برای دیابتیها مفید باشد (با مشورت پزشک).
آشنایی با خواص لبو و آب آن