در سکوت زمستان، زمانی که زمین سپیدهپوش میشود و دانه های برف مانند مرواریدهای ظریف بر روی فرش زمین می نشینند، جاده برفی منظره ای بدیع و چشم نواز را خلق می کند. گویی دست هنرمندی، نقاشی بینظیری را بر بوم هستی نقش زده است. درختان قامت به برف سپرده اند و شاخه هایشان مانند دستانی گشوده به سوی آسمان سفید امتداد یافته اند.
دلم اون لحظه ای رو میخواد كه
توی ماشين و وسط جاده برفی
با موزيک مورد علاقمون با هم می خونیم
جای تو در شعر است
نه در جاده های برفی دور دست
برگرد واژه ها نمی دانند که رفته ای
هنوز تو را عاشقانه می سرایند
تمام سهم من از جاده برفی
پیچیدن به خیال توست
چه حال خوبیست
هوای دو نفره
دست های دو نفره
یک آهنگ دنج و جاده برفی
من باشم و تو باشی و دوست داشتنی که تمام نشود
گاهی دلت
یک رفتن و یک جاده برفی بی انتها می خواهد
که فقط بروی و بروی و بروی
برف به آهستگی میبارد و من
برای او تن پوشی گرم میبافم
در کلبه ام کنار این جاده برفی
زمستانی دیگر را جشن می گیرم
شال گردن می اندازم
و جاده برفی رویای کودکانه ام را
تا کلبه تنهای نقاشی طی می کنم
هر وقت برف می بارد خاطراتمان جان دوباره می گیرد
و این برف است که مرا بی حضور تو
راهی جاده های برفی می کند
برف که میبارد،دلم دوباره تنگ می شود
دلم یک مرد قد بلند میخواهد
با دستهایی بزرگ
و جیب هایی که جاداشت برای دستهای منم
دلم یک جاده ی برفی میخواهد ،
تو را که دروغ میگویی هنوز !
ومن که حس می کنم خوشبختم !!
دلم دروغ میخواهد ، دروغ بگو ……
جاده برفی
آسمان ابری…
دل!
پشت پنجره غمگین
چه زیباست این راه تهی..
من چقدر عاشق شده ام
در این باران
آن فقط در لبخندم پیداست !
این جاده برفی ست
تا ماندنی کند رد پایم را…
چشمان سیاهت ، مرا می برد
غنچه لب هایت ، مرا می برد
تمام جاده ها از برف پر شد
تمام گوش ها از حرف پر شد
یه عمر گشتیم و آخر هم، رسیدیم توی این ظلمت!
توی تاریکی و سرما، میون کوچهٔ غربت
ته این جاده برفی بود، تو تابیدی به این سرما
شدی خورشید شبهامو، دلم پر شد از این گرما
در کلبهام
کنار این جاده برفی
شاید یک روز از راه بیاید
و من به انتظار خواهم بود
پشت این پنجره مه گرفته
جاده را میپایم …
با تو قدم زدن را دوست دارم
به جای خانه برایت جاده برفی خواهم ساخت
جاده برفی بهانه است
مقصود چشم توست
من راهی تو ام
ای مقصد درست
ما را برای در به دری آفریده اند
هی می رویم، جاده برفی به جایی نمی رسد
دو سر یک جاده ی برفی ایستاده بودیم
من به سمت تو آمدم
تو به استقبال او رفتی
جاده های برفی را قسم می دهم
تا به تو منتهی شوند
در جاده ی برفی که مقصدش تو ھستی
تابلوھا احتیاط و خطر سقوط را هشدار می دهند
کوه، دشت، جاده، شهر، هر جا را نگاه می کنی
دانه های بلورین برف است که بر زمین می نشیند و زیبا می کند همه جا را.
پشت کاجستان برف
برف، یک دسته کلاغ
جاده یعنی غربت
باد، آواز مسافر و کمی میل بـه خواب
می نویسم و دو دیوار و چندین گنجشک
یک نفر دلتنگ اسـت
من می روم
با رد پایی که نمی ماند
در شهر ما
حتی زمستان
جاده برفی نیست
نیستی
و در نبودنت
از سردی فاصله می لرزم
برف دوری ات
قلبم را سفیدپوش کرده
و من با نگاهی منتظر
خیره ام به جاده ای سفید
تا که خورشید نگاهت
به فریادم برسد
برف میبارد بـه روی خار و خارا سنگ
کوه ها خاموش
دره ها دلتنگ
راه ها چشم انتظار کاروانی با صدای زنگ
بر نمیشد گر ز بام کلبه ای دودی
یا که سوسوی چراغی گر پیامی مان نمیآورد
ردپاها گر نمیافتاد روی جاده ها لغزان
مـا چـه میکردیم در کولاک دل آشفته دمسرد؟
تو از درد و من از غصه، تو بارونی و من از خاک
کجای زندگیمون شد، شروع عشق ناب و ژاک
ته این جاده برفی بود، تو تابیدی به این سرما
شدی خورشید شبهامو، دلم پر شد از این گرما
دلم اون لحظه ای رو میخواد كه
توی ماشين و وسط جاده برفی
با موزيک مورد علاقمون با هم می خونیم
قرار بود برفى بیاید و مرا با خود ببرد
قرار بود برفى بیاید و مـن
چترم را بردارم
بزنم بـه برف
تکه های روحم را
با ان ببارم
و گم شوم
زمستان از نیمه گذشته و
خبری از آن برف نیست
پس مـن کجا گم شوم؟ چگونه؟
برف باریده بر این جاده و جایت خالیست
دست در دست من اما رد پایت خالیست
برایم شعر بفرست
عاشقانِ دیگرت برای تو می گویند..
هر جا که هستید برگردید فرقی نمیکند
یا وسطِ یک رابطهیِ عاشقانه