اما امروز در بسیاری از شهرهای گیلان، این شوراها بیشتر شبیه ویترینهایی کمجاناند که نه صدای مردماند، نه حافظ منافع شهر. در شهری که ترافیک امان مردم را بریده، آسفالت خیابانها از هم پاشیده، سیستم جمعآوری زباله فرسوده است، فاضلاب به رودخانههای شهر میریزد، حملونقل عمومی مفهومی ندارد و هویت معماری به حال خود رها شده، اعضای شورایی را میبینیم که اولویتشان نه بازتعریف سیاستهای توسعه شهری، بلکه نظارت بر پوشش دختران یا تنظیم پستهای اینستاگرامی با چاشنی جنجال است!